و تبرّك ، آن را ببايد نوشت و بر روى صورت هر دو نام مبارك ما ببايد نوشت تا بعد از دور ما تذكره باقى باشد ، و مثلى معروف است : « كالنّقش فى الحجر » . چون استاد حكّاك آن را به آخر رسانيد از وى پرسيد كه قيمت اين چند باشد و در خزانهء ملوك ماضى مثل اين جوهر بوده است و از متقدّمان صناعت جوهرى هيچ كس مثل اين ديده باشد ؟ استاد حكّاك گفت هرگز هيچ كس پارهء زمرّد مثل اين نديده است ، و به تواريخ قديم در خراين ملوك سلف هيچ كس نشان نداده ، و در هيچ كتابى جوهرى نياورده‌اند ، و مقوّمان جواهرى كى جوهرى را قيمت كنند به قياس با آن جنس كى امثال آن ديده باشند قيمت و نسبت توانند كرد . پس اين جوهر را قيمت نيست و چيزى كه مقيس عليه او باشد ! و چنانك مثل زنند از درّ يتيم اعنى آن را مثل و يار نيست . اين پاره زمرد هم يتيم اولى ! چه چندانچ او را قيمت كنند درو گنجد ، چنانك گويند چند بار خراج بغداد و آذربيجان و روم ارزد .