غياث : فريادرس غياض : جمع غيضه : بيشه غيض : اندك - ف - فاجره : تبهكار فارغ البال : آسوده خاطر فايح : بوى خوش‌دهنده فتراك : ترك‌بند فترت : سستى و ضعف فتوح : گشايش فحوى : مضمون فراديس : جمع فردوس : بهشت فراست : زيركى فراش : فرش و بساط : گستردنى ( معين ) فرج : گشايش در كار فرخ : جوجه فرقد : نام هريك از دو ستارهء نزديك قطب شمال كه گرداگرد قطب مىگردند و مدام از شام تا صبح ظاهر باشند ( غياث اللغات ) فخ : دام شكارى فساحت : دست‌گشادگى و مهارت در كارى ( دهخدا ) فسان : نوعى سنگ كه با آن كارد و شمشير تيز كنند فصّاد : كسى كه شغل او خون گرفتن و رگ زدن باشد ( معين ) فطنت : زيركى و دانايى فطير : آرد سرشته‌اى كه تخمير نشده باشد فلق : سپيده‌دم فناء : ساحت فواكه : جمع فاكهه : ميوه فورت : غليان و فوران - ق - قابله : ماما قاصم : شكننده قامع : شكننده قاهر : چيره و غالب قايد : پيشوا قدّاحه : چوب يا سنگ آتش زنه قدوم : بازآمدن قراضه : ريزهء زر و سيم قران : وقتى كه دو كوكب در يك برج به يك درجه برسند قرّه : روشنى و خنكى چشم قرّة العين : نور ديده ، فرزند ( معين ) قسط : نصيب و بهره قصارا : انتها و غايت قفا : پس گردن قفا خوردن : پس گردنى خوردن قفار : جمع قفر : بيابان قلع : كندن قلق : بىآرامى ، پريشانى قماط : قنداق بچّه