حلىّ : جمع حلى : زيور حليف : هم‌پيمان ، هم‌قسم حمى : سبزه‌زارى كه براى چرانيدن ستوران نگاهداشته باشند ( غياث اللغات ) حوت : ماهى حورا : زنى كه سياهى چشمش به نهايت باشد حول : سنه ، سال ( دهخدا ) حياطت : پاسدارى - خ - خاطف : آنچه كه چشم را خيره كند ، رباينده ( معين ) خاليه : گذشته و قديم ( غياث اللغات ) خاوى : خالى خايب : نااميد خاييدن : جويدن خبايا : جمع خبيئه : پوشيده و نهان ختل : فريب ( معين ) خدود : جمع خدّ : رخسار خرايد : جمع خريده : مرواريد ناسفته خرده : نكته خزف : هرچيز گلى كه در آتش پخته شده باشد خزى : خوارى و رسوايى خشّاف : خفّاش خصب : فراوانى گياه و نعمت خصل : آنچه كه بر سر آن قمار مىكنند ، شرط خضاب كردن : رنگ كردن خضرت : سبزى خطّاف : پرستو ، چلچله خطرات : جمع خطره : آنچه به دل بگذرد خطفه : يك‌بار ربودن خطوات : جمع خطوه : گام خطوب : جمع خطب : كار مهمّ خفض : پست گردانيدن خفيّات : جمع خفيّه : نهانى خلخال : زيورى كه زنان به پاى بندند خلق : كهنه خليع العذار : بىافسار خوض : ژرف انديش خول : جمع خولىّ : اطرافيان ، خدمتكاران خويد : غلّهء سبز كه هنوز نرسيده باشد خيار : برگزيده خياط : سوزن خيام : جمع خيمه خيط : نخ - د - دابر : گذشته ( دهخدا ) داثر : پاك شده ، محو شده دهى : تيزهوش داهيه : حادثهء ناگوار دثار : جامهء رويى ، ظاهر درج : رتبه درست : سكّهء تمام عيار ( معين )