محمد بن على ظهيرى سمرقندى
287
سندباد نامه ( فارسى )
درك : نهايت گودى چيزى ( معين ) دستآس : آسياب كوچك كه با دست حركت دهند دستبرد : ضرب دست ، قدرت دستمال : مورد دستبرد واقع شده و به تاراج رفته دستور : وزير دستورى : اجازه دسومت : چربى دعت : آرامش و راحت دماء : جمع دم : خون دمدمه : افسون دميدن : كسى را با سخنان چرب و نرم فريفتن ( معين ) دواعى : جمع داعيه : انگيزه دواهى : جمع داهيه : مصيبت دوحه : باغ دها : تيزهوشى دهات : جمع داهى : زرنگ و تيزهوش دهور : جمع دهر : روزگار دينه : ديروز ( غياث اللغات ) - ذ - ذات البين : دوجانبه ذباب : مگس ذبايح : جمع ذبيحه : سربريده ذبول : پژمردگى ذروه : اوج ، بالاى هرچيز ذكورت : نرينگى ذنب : دم ذوات مخلب : پرندگان چنگالدار - ر - راتبه : حقوق ، شهريّه راجح : برتر راح : شراب راحله : حيوانى كه برآن سوار مىشوند راسى : محكم و استوار راود : زمين پست و بلند و پرآب و علف ( معين ) رايض : رامكنندهء اسب رايع : بالنده ، افزوده شونده رايق : خالص ، درخشان ربّات حجال : پردهنشينان رباط : كاروانسرا ربح : بهره ، سود ربقه : حلقه ، بند ربى : جمع ربوه ، تپّه ربض : ديوار شهر ، گرداگرد قلعه ( غياث اللغات ) رجاحت : برترى رجوم : ستارهها كه به آنها رانده شوند شياطين رخام : گونهاى سنگ آهكى ( معين ) رزانت : استوارى رز : باغ انگور