محمد بن على ظهيرى سمرقندى

282

سندباد نامه ( فارسى )

ارومه : ريشه و تبار استجاث : كاوش و جستجو كردن استبشار : شاد شدن استتباع : پيروى كردن استحالت : از حالى به حالى گرديدن استعفاف : پارسايى كردن استغاثت : دادخواهى استفاضت : فيض گرفتن استفراغ : طلب آسايش استقالت : طلب بخشش استكانت : فروتنى ( معين ) استمالت : دلجويى كردن استيصال : ريشه‌كن كردن استيعاد : وفاى به عهد اسطقسات : جمع اسطقس : ماده و اصل هر چيز اسعاف : برآوردن اشباع : سير گردانيدن اشفاق : مهربانى كردن اصطباح : شراب صبحانه نوشيدن اصطبار : صبر كردن اصطناع : نيكويى كردن ، پروردن ( معين ) اصغا كردن : گوش دادن اصفرار : زردى اضغاث احلام : خوابهاى پريشان اضياف : جمع ضيف : مهمان اظلال : جمع ظلّ : سايه اعتداد : آماده شدن اعتضاد : يارى ، همراهى اعراق : جمع عرق : رگ و ريشه و اصل اعباء : جمع عبء : بار اعتناق : به گردن گرفتن كارى ( معين ) اعلاق : جمع علق : گرانمايه از هرچيزى اعوج : نام اسبى است در جاهليت از آن بنى هلال و در عرب اسبى بنامتر از آن نبوده ( دهخدا ) اغبر : گردآلود اغتراف : آب به مشت برگرفتن ( معين ) اعزّ : اسب سپيد پيشانى افاضت : فيض رسانيدن افلاس : بينوايى و بدبختى اقتحام : بىانديشه در امرى داخل شدن و از خطر نترسيدن اقطاع : بخشيدن پاره زمينى به كسى كه از درآمد آن زندگى كند اكمه : كور مادرزاد التقام : فرو بردن اليف : مونس و همدم امتثال : فرمانبردارى امحاض : دوستى خالص كردن امرد : جوان اناء : ظرف انام : آفريدگان انتشار : پراكندگى انحدار : فرو ريختن انداد : جمع ندّ : مثل و همتا و ضدّ