محمد بن على ظهيرى سمرقندى

243

سندباد نامه ( فارسى )

تعليقات ص 2 ( 1 ) قرآن كريم ( 17 / 70 ) ترجمه : گرامى كرديم ما فرزندان آدم را و برداشتيم ايشان را در دشت و دريا و روزى داديم ايشان را از پاكها و خوشها و ايشان را افزونى داديم بر فراوانى از آنچه آفريديم ، افزودنى دادنى . ( 2 ) قرآن كريم ( 51 / 56 ) ترجمه : نيافريديم پرى و آدمى را ( آن را فرمايم ايشان را كه ) مرا پرستيد و مرا خوانيد . ( 3 ) قرآن كريم ( 6 / 59 ) ترجمه : و نه هيچ‌ترى و نه هيچ‌خشكى مگر در نامه‌اى پيدا و پيداكننده . ( 4 ) قرآن كريم ( 57 / 25 ) ترجمه : فرستاديم فرستادگان خويش را به پيغامهاى روشن و حق در او پيدا و فرو فرستاديم با ايشان ، نامها و ترازو تا مردمان برايستاد كنند به دادگرى و فرو فرستاديم آهن ، در آن است زور سخت رسانيدن و منفعتها مردمان را . ص 3 ( 1 ) از متنبّى ( ديوان ، عكبرى ، ج 4 ، ص 125 ) ترجمه : ستمگرى در خوى مردمان است . پس اگر شخصى را يافتى كه ظلم نمىكند ، ظلم نكردنش را سببى است . ( 2 ) ترجمه : صلاح مردم و هدايت و آسايش آنها از هر غمى تنها به دو چيز حاصل مىشود كه آن دو را سومى نيست . به برندگى شمشير و مدارايى قلم . در اغراض السياسه ، شعار ، ص 167 نيز آمده است . ( 3 ) قرآن كريم ( 4 / 60 ) ترجمه : فرمان بريد خداى را و فرمان بريد رسول را و فرمان بريد اولى الامر را از شما . ( 4 ) اين گفته حديث نبوى - ص - نيست و منسوب به اردشير بابكان است . ( كليله و دمنه ، مينوى ، ص 4 ) ترجمه : دين و سلطنت دو همزادند - امثال و حكم دهخدا ، ج 3 ، ص 613