باب هشتم : حكم راندن از طالع . باب نهم : از برج دوّم در مال و معيشت دانستن . باب دهم : از برج سيّم سه فصل نصيحت دروغ و راستى خبر براذر و خواهر . باب يازدهم : از برج چهارم دو فصل پذر و ملك و عقار . باب دوازدهم : از برج پنجم سه فصل طلب فرزند و آبستنى و رسول . باب سيزدهم : از برج ششم سه فصل بيمارى و برده و بازداشته . باب چهاردهم : [ از برج هفتم ] پنج فصل تزويج و گريخته و دزدى و خصم و انبازى . ( 147 ) باب پانزدهم : از برج هشتم دو فصل ميراث وصيّت . باب شانزدهم : از برج نهم سه فصل سفر غايب خواب . باب هفدهم : از برج دهم ، سه فصل ماذر عمل [ سلطان ] صحبت مهتران . باب هژدهم : از برج يازدهم دو فصل سعادت و اميذ دوستى . باب نوزدهم : [ از برج دوازدهم دو فصل ] دشمنان و چهارپاى . باب بيستم : مقدّمه و مثال بيرون آوردن خبى وجه جوهر شناختن بوى خوش و گنده دانستن عدد جايگاه نو [ و ] كهن « 1 » طعم و رنگ و بوى و قيمت نكت جدولها اندر دلايل مفرد . باب اوّل : وجه خطا كى در مسايل افتذ درستى بجاى آوردن بيشتر بر نيّت پرسنده بسته است ، چى بايذ كى انديشه تمام و صافى كنذ و از آن راى و نيّت بنگردذ و ثابت باشذ و متردّد نشوذ . ديگر آن چنان نبايذ كى بطريق تعنّت و امتحان و تجربت پرسذ . ديگر وقت گشاذن انديشه نگاه دارذ و نگذارد كى وقت فايت شوذ و درگذرذ . و امّا آن خطا كى بر منجّم افتذ از آنست كى آلت قياس درست نباشذ و كار بر گزاف و تخمين كنذ و بر حسب دليل سخن بگويذ و اعتماد بر راى كنذ چه نه پيذا بوذ كى چه انديشه كردست و وقت زوال نيكو تأمّل بايذ كردن چه باندك ارتفاع تفاوت بسيار افتذ و همچنين بيشتر خطاى كى افتذ از آن بوذ كى قوّت سعدان و نحسان مساوى بوذ پس عاجز ماند و

--> ( 1 ) . نسخه اساس در توضيح صفحات بعد ، « نو كهن » را بعد از « طعم و رنگ بوى و قيمت آورده است .