و بايد كه منافث و محادث شما فضلا باشند تا اگر معانى خوب و دقيقه‌اى محبوب از شما صادر گردد ، به اطرا و اغراى شما استقلال نمايند ؛ و اگر هفوتى حادث شود و خطايى در وجود آيد ، آن را به حجّت در سمط صواب كشند . و چون خزاين متراكم شد و اموال وافر گشت ، بعضى از آن به مصالح دولت و نظام مملكت بذل كنيد كه عقلا گفته‌اند : تضاعف مال و كثرت مقال ، بنيان ديانت و اركان امانت را متزعزع گرداند ، و سماى وراعت و جوّ براعت را مغموم كند ؛ و خشونت طبع و فظاظت دل را از خود دور كنيد كه اين هر دو طباع ادانى و قرايح اقاصى و خاطر افاضل و ضمير اماثل را از شما مستنفر گرداند كه عنايت حضرت قدس سيّد را صلوات اللّه عليه در مصحف مجيد تنبيه فرموده است : وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ . و نيز خود را به حلم بىوجه معروف مكنيد و در مهمّات سهل المأخذ مباشيد كه اطماع مفسدان در شما راسخ گردد . بيت سمور و قاقم و سنجاب را به تهمت موى * گرفته گير و شده پوست پوستين قباى پس حدّ اعتدال ميان لطف و عنف نگاه داريد كه گفته‌اند : لا تكن حلوا فتسترط و لا مرّا فتلفظ . و راحت را بر شدّت اختيار مكنيد و تمرّد و زهو را به خود راه مدهيد كه عقلاى پارس گفته‌اند : استكبار و سلاطت و خوى جوانان در پيران ، از مرض اطبا و وعك حكما بتر است . و امتثال اوامر و نواهى واجب پدران واجب داريد تا فرزندان شما ارتسام شما را از تبرّع [ b 10 ] نگيرند . و مخالطت فضلا و مصاحبت عقلا را صفتى مربح و تجارتى مفيد داريد تا در زمرهء ايشان معدود شويد ؛ و اصحاب فضايل و ارباب شمايل را به رموق توقير و سموق تبجيل مخصوص گردانيد ، از آنكه ايشان سابق خيرات و رايد حسنات‌اند . و پيران را محترم و مكرّم