داريد كه پيران مظلّهء ملك و سرادق پادشاهىاند . و جوانان را ملحوظ عنايت و مخصوص اصطناع گردانيد كه سبب عمارت ولايت و ذريعت دوام نوع ايشان‌اند . و لشكر را به ارعا و ارفاق نصيبى وافر و حظّى متكاثر كرامت كنيد ، و هر يك را على حده استمالت و استنامت ارزانى داريد كه نظام ممالك و امن رعيّت و قوام حضرت و قهر اعادى و نصر موالى و دفع شرّ خصوم و منع تطاول اغيار بديشان تعلّق دارد ؛ و مخدّرات خود را شمول عاطفت مبذول داريد كه ايشان مزارع اطفال و مصانع احوال و سبب ارتياح و موجب استرواح شمااند . و فرزندان را به انواع اشفاق و اصناف ارفاق مخصوص گردانيد ؛ و در تلطّف و تعطّف ايشان سعى جميل و جدّ جزيل نماييد ، و اجتهاد و اشتهار ايشان از مواجب شناسيد ، تا اگر بعد شما رهين هوان و مستذل اقران شوند ، اوقات شما را كه در خصب و راحت و عزّ و نباهت بوده‌اند ياد كنند ، و در تحسّر ايّام گذشته باشند . و اگر همچنان در علوّ و سنا و سمو و بها بمانند ، آن را ريع ايادى و ثمرهء سعى شما دانند . چه اگر فرزندان از شما اعزاز و اكرام و اهتزاز و انعام نيافته باشند [ a 11 ] ، اگر به ذلّ حوادث و استخفاف نوايب و شدّت تقهّل و ضيم تحمّل گرفتار شوند ، آن را نتيجهء افعال و از بذر افتعال شما دانند ، و اگر چنان كه از مساعدت بخت و موافقت طالع محترم و مكرّم شوند ، آن تكرّم و تنعّم از خود شناسند و در حسرات ايام گذشته و تأسّف اعوام رفته كه در عهد شما بوده است باشند ، و مخدوم خود را چنان داريد كه شما از خدم خود توقّع داريد ، و در كتمان اسرار چنان جدّ نماييد كه از فلتات محروس باشد و از افشا مصون ، كه عقلا گفته‌اند : من كتم سرّه ملك أمره . و جهت تشييد مبانى سعادت و تأكيد بنيان رغادت ، مشورت به اهل بصيرت و ارباب خبرت كنيد تا سبب حصول مصالح و وسيلت ظفر بر مطلوب ، استصواب ايشان گردد ، و شرعهء انجاح و مهيع انجاز مراد به شما نمايند ، كه آراى متين و فضل مبين ايشان جز اقتضاى صلاح و فلاح نكند ؛ كه ايشان قوايم دولت و دعايم مملكت و قطب ظفر و مركز نصر و مرصد استشارت