بيشترى از اصحاب كيد و شيد به وسيله اين مكايد كه ملايم و مطبوعش بود در سلك مخصوصان و محارمش مجتمع آمدند . بازار تقلب رواجى بىاندازه يافت . متاع مكر و حيله رونق تمام گرفت . حيا و حرمت را محرومى حاصل آمد . آداب و مراسم مروت و وفا متروك و مجروح گشت . كيادت و قيادت به پيرايش آسايش و امان زينت جست . كار اشراف و صدور روى به نقصان نهاد . روزگار اعزّه و اكابر به تراجع آورد . خلقوا و ما خلقوا المكرمه * فكانهم خلقوا و ما خلقوا رزقوا و ما رزقوا و ما رزقوا لبسط يد * فكانم رزقوا و ما رزقوا نفس كرم مجوى كه الدهر قد خلت ، نام هنر مپرس كه الريع قد عفا . اگر از يكى از ملاكين گمان سخن در خفا و يا به انجمن مىرفت در حضرت شاه مفسد و مفتّن و فتنه انگيزش نمودى تا بيچاره را راه چاره مسدود و طريق به دادخواه مفقود گشتى و گفتى : در ساحت زمانه ز راحت نشان مخواه * تركيب عافيت ز مزاج جهان مخواه در داغ دل بسوز و ز مرهم اثر مجوى * با خويشتن بساز و ز همدم نشان مخواه « 1 »

--> ( 1 ) . اين بيت در نسخه ح نيست .