على اكبر دهخدا
1185
امثال و حكم ( فارسى )
رجوع به : اكثر اهل الجنة . . . ، شود . كاشكى را كاشتند سبز نشد . رجوع به : اگر را با مگر . . . ، شود . كاشكى نهنهت زنده مىشد اين دو رانت ديده ميشد ( يخراباش يخدانرا باش گل را باش گلدانرا باش ديزى ببار جيزه بدار . . . ) جيزه جگر بند است . رجوع به : اين منم تىتيش مامانى بتنم . . . ، شود . كاظم آقا را كوظم آقا خواندن . چيزها را خلط كردن . كاغذ از عمرم نياوردهام . طول امل مرا چه بايد . كاغذ خام شكر پيچ بود كاغذ پخته بود معنى پيچ ( گرت از شهد و شكر لفظى هست * چيست بىچاشنى معنى هيچ . . . ) ابن يمين . كافر است آنكس كه رحمى بر گرفتارش نباشد گر مسلمانى نظر كن بر گرفتاران برحمت . . . ) اوحدى . كافر بسته دو دست او كشتنى است . . . بسملش را موجب تأخير چيست . ) مولوى . كافر بودم مسلمان شدم . چرا مرا چندين آزار دهى . مثال : مرد گفت اى زن پشيمان ميشوم * گر بدم كافر مسلمان ميشوم . مولوى . كافر سخى ارجى الى الجنة من مسلم شحيح . على عليه السلام . كافر نعمت بسان كافر دين است . . . . جهد كن و سعى كن بكشتن كافر . ) معروفى بلخى . از نسخهء تاريخ بيهقى متعلق به آقاى ميرزا عباس خان اقبال . كافر نعمت را شدت جزاست كافر نعمت شد و نسپاس گشت . . . ) فرخى . كافر همه را بكيش خود پندارد . نظير : ما ظنك بجارك فقال ظنى بنفسى . كور خيال مىكند هرچه در توبرهاش هست در توبرهء ديگران نيز هست . هركه نقش خويشتن بيند در آب . كرا در جهان خوى زشت ار نكوست * بهر كس گمان آن برد كاندر اوست . اسدى . كافور در حمايت جو باشد . اشاره : بروزگار نو آن انتظام يافت جهان * كه از حمايت جو بىنياز شد كافور . ظهير . تا مزاح روح ماند معتدل در عهد تو * دانهء جو در ضمان حفظ كافور آمده . لامعى . و رجوع به : الشعير وقاية الكافور ، شود . كافور نخيزد ز درختان سپيدار از مردم بداصل نيايد هنر نيك . . . ) منوچهرى . رجوع به : از مار نزايد جز . . . ، شود . كاكاى امير اعظم است عاشق است بهركس كه شما صلاح بدانيد . خلاف :