عزيمت را نخست انديشه بايد * ( دل عاشق سكونت پيشه بايد . . . ) ده‌نامهء اوحدى . عسر الامور مقدمة اليسر . على عليه السلام . رجوع به : از پى هر گريه . . . ، شود . عسس بيا مرا بگير . نظير : انت فى مثل صاحب البعرة . عسس را چو با دزد يارى بود * بگنجينه چون استوارى بود ( چو خواجه بيغما دهد خانه را * چه چاره ز تاراج بيگانه را . . . ) امير خسرو . عسل تلخ باشد ترشروى را * ( زنش گفت بازىكنان شوى را . . . ) عسل در باغ هست و غوره هم هست * ( . . . زليخا هست و جان جان كوره هم هست . ) عسل‌گوئى دهان شيرين نگردد . رجوع به : حلوا حلوا دهن . . . ، شود . عسل نيست كه انگشت كنند : چرا نمىگذاريد بدانجا برود . عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ ( عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ . . . ) قرآن كريم . سورهء 2 آيهء 213 . رجوع به : شايد كه چو وابينى . . . ، شود . عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ . قرآن كريم . سورهء 2 آيهء 213 : رجوع به : شايد كه چو وابينى . . . ، شود . عشرت امروز بفردا مفكن . تمثل : ساقيا عشرت امروز بفردا مكن * يا ز ديوان قضا خط امانى به من آر . حافظ . رجوع به : از آنروزيكه از تو . . . ، شود . عشرت امروز بىانديشهء فردا خوش است * ( فكر شنبه تلخ دارد جمعهء اطفالرا . . . ) صائب . رجوع به : از آنروزيكه از تو . . . ، شود . عشق رجبا ترى عجبا . « 1 » تمثل : هر كه باور مىندارد بىثباتى جهان * از براى او بر آئين مثل گويند عش . ابن يمين . عشق آمدنى بود نه آموختنى * ( گفتى كه ز بهر مجلس افروختنى در عشق چه حيله‌هاست اندوختنى * اى بى خبر از سوخته و سوختنى . . . ) سنائى . نظير : ليس فى الحب مشورة . كاكاى امير اعظم است عاشق است بهر كس كه شما صلاح بدانيد . عشق آن شعله است كو چون برفروخت * هرچه جز معشوق باقى جمله سوخت . ( غير معشوق ار تماشائى بود * عشق نبود هرزه سودائى بود . . . ) مولوى . عشق از افلاس ميگيرد نمك * ( . . . عشق مفلسرا سزد بىهيچ شك . ) عطار .

--> ( 1 ) Qui vivra verra