ناصر خسرو . . . رجوع به : ديگى كه براى من نجوشد . . . ، شود . شاخى كه بر او ميوه نبينى مفشان . * ( بنشين و دل از هواى خوبان بنشان . كين قوم ز مردمى ندارند نشان * يارى كه در او وفا نبينى مطلب . . . ) . اثير اخسيكتى . شاخى كه بلند شد تبر خورد * ( نى گفت كه من نيم شكر خورد . ) امير حسينى سادات شاد آنكه غمى دارد و بتواند گفت * ( . . . دى فاخته‌اى بر سر شاخى با جفت . مىگفت غمى كه در دلش بود نهفت * رشك آمدم از حالش و با خود گفتم . . . ) شاد باشد هركه سوى داوران تنها شود * ( شاد چندان است خصم او كه دور است او ز خصم . . . ) قطران . رجوع به : هركه تنها بقاضى رفت . . . ، شود . شاد بايد زيستن ناشاد بايد زيستن . از مجموعهء امثال طبع هند . نظير : زمانه با تو نسازد تو با زمانه بساز . شادمانى زعفران دير نپايد . تمثل : بس مدتى نماند تا غم شود پديد * زان شادمانئى كه بدل زعفران برد . عماد شهريارى . شاد مرغا كو بهر دانه فرو نارد سرى * ( چونى اى ناديده زير دانهء صياد دام . . . ) مرحوم اديب . شاد منشين كه در سراى سپنج * نتوان بود بى كشيدن رنج . اوحدى . رجوع به : از تو حركت . . . ، شود . شادى آن شادى است كز جان رويدت * ( . . . تا درون از هر ملالى شويدت . ورنه آن شادى كه از سيم و زر است * آتشى دان كآخرش خاكستر است . ) مرحوم اديب . شادى امروز را بفردا مفكن * ( مينوت اينست و اينت خلد مهيا . . . ) مرحوم اديب . شادى بىغم درين بازار نيست * ( گنج بىمار و گل بىخار نيست . . . ) مولوى . رجوع به : در اين دنيا كسى . . . ، شود . شادى دل رهن صفه و بار نيست * خوش بيابان كش در و ديوار نيست . مرحوم اديب . شادى صد ساله زايد مادر يك روزه غم * ( منگر اين حال غم و انديشه كز روى . خرد . . . ) سنائى . رجوع به : از پى هر گريه . . . ، شود . شادى ميكن چو غم بغايت برسد * ( برعكس شود چون بنهايت برسد . . . ) نظير : و ان البلايا ان توالت تولت . الشيئى اذا جاوز حده انعكس ، انقلب الى ضده . رجوع به : از پى هر گريه . . . ، شود .