الزمخشري
216
مقدمة الأدب ( فارسى )
كردش عطا را و ضَعَّفَهُ السَّيْرُ سُست كردش رفتن 6 ضعيف كردش 7 مانده كردش رفتار [ عَرَّفَ ] عَرَّفَهُ الشَّىْءَ آكاه كردش چيز را 6 شِناسا كرد ويرا چيزى و عَرَّفَ اللّهُ الجَنَّةَ لِأَهْلِهَا خوشبوى كرد خداى بهشت را از براى خداوندانش و عَرَّفَ الاسْمَ معرفه كرد اسم را و هي المَعْرِفَةُ نام شناخته [ عَنَّفَ ] عَنَّفَهُ درشتى كرد بوى و عَنَّفَ عَلَيْهِ مترادف [ كَتَّفَ ] كَتَّفَ القَوْمَ ببست دستهاء مردمانرا از پس [ كَلَّفَ ] كَلَّفَهُ الأَمْرَ تكليف كرد بر وى كار را 6 بر وى نهاد كار دُشْخَوار را [ نَصَّفَ ] نَصَّفَهُ دو نيمه كردش [ نَظَّفَ ] نَظَّفَ الثَّوْبَ پاكيزه كرد جامه را ق [ أَرَّقَ ] أَرَّقَهُ بيدار داشت او را 5 بىخواب كردش ، غنوده داشت او را [ حَدَّقَ ] حَدَّقَ إِلَيْهِ تيز نكرست بوى [ حَرَّقَ ] حَرَّقَهُ بسوخت او را 6 بسوزانيد او را و هو الحَرِيقُ آتشسوزان 5 آتش بزرك 7 سوز [ حَلَّقَ ] حَلَّقَ الطَّائِرُ در هوا چرخ كرد مرغ 6 دارَ فى الهَواءَ 7 پرواز كرد مرغ و حَلَّقُوا رُؤُسَهُمْ بِستردند سرهاء ايشانرا 5 تراشيدند سرها را [ حَمَّقَ ] حَمَّقَهُ احمق خواند او را [ خَرَّقَ ] خَرَّقَ الثِّيَابَ بدريد جامها را 6 بدرانيد [ خَلَّقَ ] خَلَّقَهُ ببوى خوش بيالودش 6 طلاه بالخَلُوقِ 7 بويهاء خوش ماليد بر وى و هو الخَلُوقُ غاليه و خَلَّقَ اللّهُ المُضْغَهَ تمام خَلق كرد خداى پارهء كوشت را 6 صورت آفريد پارهء كوشت را 7 تركيب كرد كوشت را 6 و مُضْغَةٍ مُخَلَّقَةٍ أي تامّة الخَلق او مُصَوَّرة [ خَنَّقَ ] خَنَّقَهُ خَپَه كرد او را 5 كلوِش بهم كرفت و هو المُخَنَّقُ خَپه كرده 5 جاى خبه كردن و خَنَّقَ التِّسْعِينَ بنوَد سال نزديك رسيد [ دَنَّقَ ] دَنَّقَ التَّاجِرُ باريكئ شمار كرد بازركان [ سَرَّقَ ] سَرَّقَهُ بدزدى نسبت كرد او را 5 نَسَبَهُ إلى السرقة [ شَرَّقَ ] شَرَّقَ اللَّحْمَ قديد كرد كوشت را 6 تَشْرِيقُ اللَّحْم تَقْديدُه و منه سُمّي أيّام التَّشْرِيقِ و هى ثلاثة أيّام بعد يوم النحر لأن لحوم الأَضَاحِيّ تشرّق فيها و شَرَّقَ المُسَامِرُ بمشرق رفت مسافر 7 با شرق رسيد بازركان [ صَدَّقَ ] صَدَّقَهُ راستكوى داشت او را و صَدَّقَ المُصَدِّقُ صدقه كرفت صدقه كيرنده 5 صدقه بستد ساعى [ صَفَّقَ ] صَفَّقَ الشَّرَابَ بپالود شراب را 5 بياميخت شراب را 6 حوَّله من إِنَاءٍ إلى إِناءٍ ليصفو أو مزجَه و صَفَّقَ بِيَدِهِ دست زد 5 دست بر دست زد 7 بر يكديكر زد دو دستش را و هي الصَّفْقَةُ دست زدن 6 [ طَبَّقَ ] طَبَّقَ المَفْصِلَ أصابه ، و طَبَّقَ المَطَرُ الأَرْضَ عمَّها [ طَرَّقَ ] طَرَّقَ لَهُ راه داد او را [ طَلَّقَ ] طَلَّقها طلاق داد زن را و رَجُلٌ مِطْلَاقٌ مردى پيوسته طلاق دهنده [ عَتَّقَ ] خَمْرُ مُعَتَّقَةٌ مى كهنه [ عَلَّقَ ] عَلَّقَهُ بِهِ آويخت او را بوى 5 درآويخت او را بوى [ غَرَّقَ ] غَرَّقَهُ غرقه كرد او را 7 به آب فرو بردش و لِجَامٌ مُغَرَّقٌ بالفِضَّةِ لكام سيم انْدُودَه 5 لكام سيم كوفته 7 لكام زر اندوده و سيم كوفته [ غَلَّقَ ] غَلَّقَ الأَبْوَابَ درها را ببست [ فَرَّقَ ] فَرَّقَ بَيْنَ الأَشْيَاءِ جدائى افكند در ميان چيزها [ فَسَّقَ ] فَسَّقَهُ فاسق خواند او را 5 نسبه إلى الفِسق [ فَلَّقَ ] بَيضٌ مُفَلَّقٌ خايهء شكافته 6 تخممرغ شكافته [ لَبَّقَ ] ثَرِيدَةٌ مُلَبَّقَةٌ تريد چرب 7 تريد بسيار چربو 7 ثريد با چرب و نرمكرده [ لَفَّقَ ] أَحَادِيثُ مُلَفَّقَةٌ حديثهاء با هم آورده بدروغ 6 سخنهاء ساخته ، مُزَخْرَفَة بالباطل 7 سخنهاء