كلمهء قراضه در عنوان كتابهاى مختلف به كار رفته است از جمله : قراضة - الذهب فى نقد اشعار العرب تأليف ابو على حسن بن رشيق ازدى قيروانى متوفى بسال 456 هجرى ( رش : حاج خليفه ، كشف الظنون ج 2 ستون 1323 ؛ بروكلمن تاريخ ادبيات عرب ج 2 ص 437 ) ، و قراضة الذهب الفقهية ( رش : بروكلمن ، تاريخ ادبيات عرب ج 2 ص 437 ) ، و قراضة الابريز فى الامثال المستخرجة من الكتاب العزيز تأليف شيخ بدر الدين حسن بن الفرات ( رش : حاج خليفه ، كشف الظنون ج 2 ستون 1323 ) ، و قراضة الناضر ( رش : بروكلمن ، ذيل ج 1 تاريخ ادبيات عرب ص 708 ) . مؤلف قراضهء طبيعيّات براى تأليف خود همه جا كلمهء « كتاب » را به كار برده است نه « رساله » يا « مختصر » يا « مقاله » و امثال آن چنان كه گويد : « امير . . . بفرمود اين خادم را تا كتابى كند اندر مسائل طبيعى . . . و اين خادم . . . قصد كرد تا از آنچ ديگران بگفته‌اند اندرين كتاب نيارد . . . و اين كتاب را موسوم كرد بقراضهء طبيعيّات و سبب خرد حجمى كتاب آن بود كه . . . وانكس كه اين كتاب نگرد . . . و اين كتاب چهار فصل است . . . » ( رش : ص 2 - 5 ) . 2 - مصنف كتاب در سه نسخهء كتاب قراضهء طبيعيات كه به نظر ما رسيده و مبناى اين چاپ است به شرحى كه در ذيل عنوان « نسخه‌هاى مورد استفاده در تصحيح » خواهد آمد تأليف كتاب صريحا يا به نحوى شك‌آلود بشيخ رئيس ابو على سينا نسبت داده شده است . بعقيدهء نگارنده انتساب اين كتاب بشيخ رئيس بقراين ذيل بر اساسى نيست :