كه اندر ميان كنار هاء اندرونين خاصّهء وى « 1 » بود ، كه آب و را « 2 » مشغول كند ؛ و اين مذهب بر دو گونه گويند : گروهى گويند كه اين بعد نشايد - كه خالى ماند ، بلكه تا جسمى اندر وى نيايد جسمى از وى « 3 » بيرون نيايد . و گروهى گويند : كه « 4 » شايد كه خالى ماند ، و اين مردمان خلأاند - كه « 5 » گويند : كه « 6 » عالم اندر خلأ نهاده است ، و اندر عالم نيز خلأ هست ، و اين مذهب بوهم نزديكست « 7 » - و از عقل دور است . و سبب گمانى « 8 » افتادن مردم را بهستى خلا ، هواست ؛ - كه چشم هوا را نبيند « 9 » - و پنداشته‌اند - كه خود هيچ چيز نيست - و جايگاهى است « 10 » خالى ، پس اندر وهم بردند « 11 » شايستگى « 12 » خلا . پيدا كردن « 13 » آن كه بعد جايگاه نيست نخست بايد « 14 » درست شود - كه اندر ميان كنارهاء كوزه « 15 » بعدى و

--> ( 1 ) بى : وى - آ ، - اندر و خاصه وى - ن ، - اندرون كوزه - د . ( 2 ) او را - د - ن - ط . ( 3 ) اندر وى - د . ( 4 ) بى : كه - ه . ( 5 ) بى : كه - ه . ( 6 ) بى : كه - ن . ( 7 ) نزديكيست - د . ( 8 ) گمان - ه - د . ( 9 ) جسم هوا نه بينند - ن ، - جسم هوا را نه بيند - د - ل - م ، - چشم هوا را بيند - ق . ( 10 ) و جايگاه هست - د - ن . ( 11 ) برويد - ط - ق - ه - كب - م ، - بود برويد - ل . ( 12 ) سايشتكى - د . ( 13 ) پديد كردن - آ - كب . ( 14 ) بايد كه - ق - م - كب . ( 15 ) كنارهاء كون - آ ، - كنارهاى كوزه - ن .