على ترك التحكّم و جسم الاختيار و اسقاط التميّز ، و لو ادخل النار . ( 1 ) » شبلى در حضرت جنيد گفت : « لا حول و لا قوّة الّا باللهّ » ، جنيد گفت : « قولك ذا ضيق صدر » . اين سخن تو سخن خداوند دلى تنگ است . شبلى گفت : « راست مى گويى . » جنيد گفت : « دل تنگ از ترك رضا است به قضا . » و اين كه جنيد گفت ، تنبيهى است از او بر اصل رضا ، و ذلك أنّ الرضا يحصل بانشراح القلب و انفساحه ، و انشراح القلب من نور اليقين . قال اللّه تعالى : أَ فَمَنْ شَرَحَ اللّهُ صدَرْهَُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ ربَهِِّ . ( 2 ) يعنى آن كس كه حقّ تعالى سينهء او فراخ گردانيد اسلام را پس او بر نورى است از پروردگار خود . فإذا تمكّن النور من الباطن اتّسع الصدر ، و انفتح عين البصيرة ، و عاين حسن تدبير اللّه . يعنى پس چون نور يقين در باطن متمكّن شود ، صدر فراخ شود ، و چشم بصيرت گشوده گردد ، و نيكويى تدبير حقّ تعالى او را معاينه گردد . فينتزع السخط و التضجّر ، پس سخط و ضجر از اندرون او بركشيده شود . لأنّ انشراح الصدر يتضمّن حلاوة الحبّ ، و فعل المحبوب بموقع الرضا عند المحبّ الصادق . از براى آنكه انشراح صدر ، متضمّن حلاوت محبّت است ، و فعل محبوب در موقع رضا افتد به نزد محبّ صادق . لأنّ المحبّ يرى أنّ الفعل من المحبوب مراده و اختياره . فيفنى في لذّة رؤيته اختيار المحبوب عن اختيار نفسه كما قيل : « و كلّ ما يفعل المحبوب محبوب » . يعنى زيرا كه محبّ بيند كه فعل از محبوب مراد و اختيار اوست . پس او در لذّت ديدن اختيار محبوب فانى شود از اختيار نفس خود . عطّار : آگاه نيم از دل و جانم كه چه بود * پى مى نبرم علم و بيانم كه چه بود اين مى بينم كه مى نبينم كه چه رفت * وين مى دانم كه مى ندانم كه چه بود

--> ( 1 ) دا : از ابتداى عبارت « قال اللهّ : ارجعى إلى ربّك راضية مرضية ، قال صاحب العوارف . . . » تا همين عبارت محذوف ( 2 ) الزمر : 22