احمد على بابائى
74
منتخب نهج البلاغه ( فارسى )
ستمكاران فرداى قيامت آن ستمكار پليد * چون دست پشيمانى بدندان بگزيد دوزخ چو بود جزاى اعمال ستم * بخشش ز خداوند به ظالم نرسيد للظالم البادى عذا بكفه عضته ، ، ( إلخ ) در روز رستخيز ستمگران و ظالمان دست ندامت خويش را بدندان گزند و نادم و پشيمان از كرده باشند كه خداوند به هيچ عذر و بهانهاى ايشان را نبخشد و به جزاى اعمال ستم خويش در روز جزا خواهند رسيد ، و تو اى مؤمن و خواهان . كرم الهى ستم و جور . را پيشه خود مگردان و بترس از روزى كه در عذاب ستمگرى خويش بسوزى و هيچ عذرى از تو در نزد خالق يكتا پذيرفته نگردد ، از تو اى كه از كرده پشيمان شوى و طلب عفو نمايى كه خداوند ستمگران را دوست ندارد و هرگز بخشش الهى به ستمگر و ظالم نخواهد رسيد زيرا او نبخشيده و مهربانى ندانسته و بر مخلوق ستم نموده است كه جزايش همان آتش دوزخ باشد . پس : واى به حال فرداى قيامت ستمگران كه دست پشيمانى به دندان گزند چنانچه عفو و بخشش خداوند متعال در روز قيامت به هيچ عنوان و عذرى موجه نگشته و بستمكار بخشش نمى رسد كه جزاى عمل آنها آتش دوزخ است و خردمند بگريزد از ستم گرى و ظلم و از جزاى عملش بترسد .