صبر صبر است به دو طريق و هر دو نيكوست * هم خواستن و نخواستن از دل و دل خوست در صبر شدن نخواستن از نيروست * راسخ بود ايمان كسى صبر بر اوست الصبر صبران : صبر على ما تكره ( إلخ ) بردبارى و صبر به دو طريق در وجود انسان است كه هر دو نيك و بسزا باشد . اول آنكه شكيبائى بر آنچه پسندت نيايد و ديگر صبر آنست كه به پسندت آمده است چنان كه اگر ناخواسته بتحمل و برد - بارى روى آورده‌اى بسيار نيكوست و نشان دهنده آنست كه دلى شجاع داشته‌اى و از پاكانى ، زيرا با همتى استوار به صبر نشسته و شجاعت خويش را نمايان داشته‌اى و خداى بزرگ نيز بر تو رساند آنچه را كه خواسته‌ات بوده است و ديگر آنكه اگر خواسته و از راه ميل و رغبت بصبر و شكيبائى تحمل داشته‌اى نيز مؤمنى و ايمان تو راسخ باشد و فقط پارسان و با ايمانان مى باشند كه بدون نگرانى بتحمل نشسته و خواهان آنچه را كه از رحمت الهى بايد برسد بوده‌اند . پس : دو صبر بر انسان باشد كه هر دو نكو و بجاست اول آنكه خواستن بوده و كسى با رغبت و ميل به صبر نشسته باشد دوم آنكه نخواسته و به صبر نشستن كه خواسته در صبر شدن نشانه ايمانى قوى و اراده‌اى استوار مى باشد و چون نخواستن از روى ناچارى در صبر شدن نشانه شجاعت و قوى بودن دل مى باشد .