پايه شهوات دارايى بود پايه هر خواهش دل * ثروت طلبى و راه ايمان مشگل ناخواسته ثروت بكشاند به فساد * عقبا بدهد به مال و رايش باطل المال مادة الشهوات . ( إلخ ) ثروت و دارايى پايه خواهشها و شهوات بوده و باعث زيان بر ايمان گردد ، همانا كه دارنده همه را از آن خود داند و چون خواسته و توقع او بيشتر گردد غرور ثروت طلبى در او ايجاد گشته از ايمان سلب گردد و به فساد كشيده مىشود و ندانسته ايمان را به ثروت گذارد و آخرت را به دو روز دنياى بفروشد و پيوسته در صدد آسايش خويش و خواسته‌هاى جسمانى برآيد و از قافله ايمان عقب خواهد ماند و تو اى مؤمن با خرد چون ثروت بر تو افزون گشت طمع ثروت طلبى را از خود بران و خداى را از ياد مبر و به ياد روزى كه نداشته‌اى باش تا خواهش نفس بر تو غلبه نكند و ايمان را بر ثروت نفروشى و دارايى را بر همه ترجيح ندهى . پس : دارايى پايه و اساس هر خواهش دل باشد و ثروت خواستن و با ايمان بودن بسيار مشكل خواهد بود چنان كه ثروت انسان را ناخواسته به فساد مى كشاند و آخرت را به دنيا دهد ، چون انديشه و رايش باطل گردد و مؤمن فريب نخورد و خويشتن را در ثروت گم ننمايد .