شكيبائى در عمر گر اندوه شود جانفرسا * بى تابى ممكن در اوست پاداش بسا بى تابى چنان تبه كند اجر شكيب * هرگز نرسد خواسته‌اى برق آسا ينزل الصبر على قدر الصيبة ( إلخ ) شكيبائى و صبر به حد و اندازه اندوه برسد و كسانى كه در چنين سختى بيتابى كنند پاداش صبرشان تباه گردد ، چون خداوند بزرگ در برابر هر مصيبتى شكيبائى عطا فرموده كه پاداشش در صبر و شكيبايى آن باشد ، و مردان خدا بى تابى نكنند كه خواهند دانست در صبر شدن به اجر خويش رسيدن است و خداوند شكيبا را بى پاداش نخواهد گذاشت و تحمل آن مؤمنى كه در راه صبر بوده ، حتى اگر در كارش اندوه ببار آمده باشد و جانفرسا گشته باز تحمل نمايد حتما موفق گردد خداوند بزرگ او را رهنمون بوده و از فناگشتن دور نموده و راه پيروزى را بر او نمايان نمايد . پس : اى مؤمن چون اندوه از صبرت چنان جانفرسا گشته و ترا تا پاى نااميدى برساند باز هم بى تابى مكن و صبر نما كه اجر بسيار در صبر است و چون بى تابى نمايى اجرت را امكان تباه شدن باشد زيرا پاداش شكيبايى در تحمل آن است گر چه به اندوه گرايد و بدان كه مزد آن شكيبا بآنى خواهد رسيد كه توقع در آن نداشته و بيش از درك و راى و خواسته‌اش بطريق معجزه آسا بر او رسد .