احمد على بابائى

36

منتخب نهج البلاغه ( فارسى )

روزى روزى تو بر حد نيازت برسد * تقسيم شود چنان ، ترازت برسد چون خواسته‌اى و برك سازت نرسد * باشد بدليلى هم كه بازت برسد تنزل الممونة على قدر المؤنة ( إلخ ) روزى هر كسى به اندازه نياز او خواهد رسيد چون خداوند متعال در تقسيم خويش آن قدر عادلانه رفتار نموده و بدون هيچ كم و كاستى تقسيم مى نمايد كه بشر در تصورش هم نتواند باشد ، و اگر خواست كسى بيش از اندازه‌اى باشد كه بر او رسيد پس دليلى در امر الهى است كه سبب و دليلش را كسى نتواند گفت و حتى نيست كسى كه تصور چنين دليل را بفكر خويش براند و يا بر آن بتواند بيانديشد و درك نمايد ، فقط كافيست كه بداند خداى بزرگ روزى دهنده است و خود او نيز بدليلى مى رساند و بدليلى كم و كاست يا افزون مى نمايد و هيچ بنده‌اى حتى نمى تواند تغييرى در آن پديد آورد چنان كه كارى را در آن روز به انسان واگذار شده و خود ندانسته بيش از حد تصورش كار مىكند و مزد دريافت مى دارد به همان اندازه نيز روزيش را خداى بدهد . پس : روزى هر كس به اندازه نيازش خواهد رسيد و چنان تقسيم شده كه حد ميزان نيازت مى برى و اگر چنانچه بر خواسته‌ات كم و كاست بود يعنى آنكه از اندازه روزى كه بر تو رسيد كم بدانى دليلى باشد كه بعقل نتوان سنجيد و همچون كه سر و رازى باشد غير قابل درك و انسان از حلش درمانده و نتواند پى برد .