احمد على بابائى
31
منتخب نهج البلاغه ( فارسى )
تشخيص هر زشتى كه اندر خور احوال تو نيست * بر كس مطلب كه ميل وى با تو يكيست خواهان نكوئى بنما نيك بخلق * بد بهر همه نكو براى خود چيست يا بنى ، اجعل نفسك ميزانا ( إلخ ) اى پسرك من ، خود را چون ترازو قرار بده ، و آنچه بر ديگرى روا دارى به خود بپسند و هر بد را كه از خود ميرانى به ديگران نيز مخواه و اگر ستم و تعدى بر خويش نخواهى از براى ديگران نيز مخواه و به - ديگران ستم روا مدار و تو اى پسر همچون كه دوست دارى نيكى به - خود شود به ديگران نيكى كن ، و زشت را چون به خود قبول ندارى و نخواهى از بهر ديگران خواستار مباش و از هر چه كه خوشنود مى - شوى و خواهانى كه خوشنودت گردانند ديگران را خوشنود گردان و از براى ديگران شادى بطلب ، و چون چنين كنى همه به تو روى آورده و هر عمل نيك را سزاوارت دانند و بر تو نيكوئى كنند و شر را از تو دور دارند و ترا از پليدى و راه شيطانى آگاه سازند و همانطور كه جهان و جهانيان بر تو روى آورند خداوند نيز ترا دوست بدارد و از آتش دوزخ برى خواهى بود . پس : هر زشتى و بدى را كه در خور و شايسته خود نمى دانى به - ديگران نيز مطلب كه آنچه به خود بد مى دانى ديگران نيز بر خويشتن نخواهند و هر نكو و نيكى كه بر خود روا مى دانى بر ديگران نيز خواهان باش كه خواهند همه آنچه را كه بر خود مى خواهى .