باخذ ما ليس له : مرد بگرفتن حقّ خودش سرزنش نشود بلكه سرزنش شود بگرفتن آنچه كه مال خودش نيست . 384 لا تخلو الأرض من قائم للهّ بحججه امّا ظاهرا مشهورا و باطنا مغمورا لئلّا تبطل حجج اللّه و بينّاته : زمين خالى نمى ماند از شخص كه بحجّتهاى خدا قيام كند و احكام الهى را بر پاى دارد خواه آن حجّتها پيدا و خواه پنهان باشد تا اين كه حجّتها و براهين و بيّنات و آثار الهى باطل نشود و از بين نرود . 385 لا يكون الصّديق صديقا حتّى يحفظ اخاه فى غيبته و نكبته و وفاته : دوست دوست نمى باشد مگر اين كه برادر دينيش را در نهانش در گرفتاريش و پس از مرگش نگهداريش كند ( و حقّ برادرى را ادا نمايد ) . 386 لا يدرك احد ما يريد من الأخرة الّا به ترك ما يشتهى من الدّنيا : هيچكس از آخرت آنچه كه مى خواست بدست نياورد مگر بواگذارى آنچه از دنيا كه دلخواه او است . 387 لا يأمن مجالس الأشرار غوائل البلاء انسان در مجالس ناپاكان و بدان از گرفتارى تباهيها ايمن نيست . 388 لا يحول الصّديق الصّدوق عن المودّة و ان جفى : دوست راست كردار رخ از دوستى نتابد اگر چه ستم بيند . 389 لا ينتقل الودود الوفىّ عن حفاظه و ان اقصى : دوست وفادار روى از دوستى نگرداند اگر چه رانده و دور كرده شود . 390 لا ينفع العدّة اذا ما انقضت المدّة : وقتى كه دوران عمر انسان سر آمد عدهّ و پناه سودى ندهد . 391 لا تدوم على عدم الأنصاف المودّة : دوستى با بى انصافى ( و رعايت نكردن آداب دوستى ) پايدار نيست . 392 لا ينفع الأيمان به غير تقوى : ايمان بدون پرهيزكارى سودى ندهد . 393 لا ينفع الأيمان للآخرة مع الرّغبة فى الدّنيا : با رغبت و روى آوردن به دنيا ايمان براى آخرت سودى ندارد . 394 لا يترك النّاس شيئا من دنياهم لأصلاح اخرتهم الّا عوّضهم اللّه سبحانه