كسى كه ابله و نادان باشد . 372 لا يتكبّر الّا كلّ وضيع خامل : تكبّر نورزد مگر هر افتادهء خوار گمنامى . 373 لا يحسن عبد الظّنّ باللهّ سبحانه الّا كان اللّه سبحانه عند حسن ظنهّ به : هيچ بندهء به خداوند سبحان كمان نيك نبرد جز اين كه خداوند سبحان نزد آن كمان نيكى است كه او بوى دارد . 374 فى وصف القرآن : لا يفنى عجائبه و لا ينقضي غرائبه و لا ينجلي الشّبهات الّا به و آن حضرت عليه السّلام در بارهء قرآن فرمودند عجائب و غرائب شگفت انگيز قرآن مجيد تمام شدنى نيست و شبهه‌هاى بشر جز بدان بر طرف گرديدنى نه . 375 لا يكمل ايمان المؤمن حتّى يعدّ الرّخآء فتنة و البلاء نعمة : ايمان مؤمن كامل نيست تا اين كه فراخى نعمت را فتنه بشمارد و گرفتارى از جانب خدا را نعمت داند . 376 لا يرضى الحسود عمّن يحسده الّا بموته او زوال النّعمة عنه : حسود از كسى كه بر او حسد مى برد راضى نمى شود مگر بمرگش يا اين كه نعمت از او برگردد . 377 لا يقيم امر اللّه الّا من لا يصانع و لا يخادع و لا تغرهّ المطامع : فرمان خداى را بر پاى ندارد مگر كسى كه مردم را فريب ندهد و حيله به كار نبرد و طمعكاريها او را نفريبد . 378 لا يكمل السّودد الّا بتحمّل الأثقال و اسداء الصّنايع : سرورى را كامل نگرداند مگر كسى كه بارهاى برادران دينيش را بر دارد و نيكيها را آغاز نمايد . 379 لا يكمل الشّرف الّا بالسّخآء و التّواضع شرف و بزرگى كامل نمى شود مگر با بخشش و فروتنى 380 لا يودع الجهول الّا حدّ الحسام : به شخص نادان جز تيزى شمشير هيچ چيز را نتوان سپرد 381 لا يقوّم السفّيه الّا مرّ الكلام : جز سخن زشت و درشت هيچ چيز نادان را راست نكند و اصلاح ننمايد . 382 لا يحيق المكر السيّى ء الّا باهله : مكر و بد انديشى باهلش فرود نيايد . 383 لا يعاب الرّجل باخذ حقهّ و انّما يعاب