5 لا تفرح بما هو آت : بر آنچه كه به تو مى رسد شادمان مباش . 6 لا تقولنّ ما يسؤئك جوابه : سخنى كه پاسخش تو را بد آيد مگوى . 7 لا تفعلنّ ما يعرك معايبه : كارى كه عيوبش بازگشتش به تو باشد مكن . 8 لا تطمع فيما لا تستحقّ : در چيزى كه سزاوار آن نيستى طمع مكن . 9 لا تستطلّ على من لا تسترقّ : بر كسى كه او را بندهء خويش نساختهء گردنكشى مكن . 10 لا تعن قويّا على ضعيف : هيچگاه قوى را عليه ضعيف يارى مكن . 11 لا تؤثرّ دنيّا على شريف : هيچگاه ناكس را بر شخص بلند مرتبه مگزين . 12 لا تخف الّا ذنبك : مترس مگر از گناهت ، 13 لا ترج الّا ربّك : جز از پروردگارت اميدوار مباش . 14 لا تثقنّ بعهد من لا دين له : بعهد كسى كه دين ندارد وثوق پيدا مكن . 15 لا تمنحنّ ودّك من لا وفاء له : دوستى خودت را بمرد بيوفا مبخش . 16 لا تصحبنّ من لا عقل له : با مرد بيخرد و بى عقل رفاقت مكن . 17 لا تودعنّ سرّك من لا امانة له : راز خود را به كسى كه امانت ندارد مسپار . 18 لا ترغبنّ فى مودّة من لا تكشفه : در دوستى كسى كه او را نمى شناسى رغبت مكن . 19 لا تزهدنّ فى شيء حتّى تعرفه : تا چيزى نشناسى به آن بى رغبت مباش . 20 لا تقدمنّ على امر حتّى تخبره : ندانسته در كارى وارد مشو . 21 لا تستحسن من نفسك ما من غيرك تستنكره : هر چه را كه از ديگرى زشت مى شمارى از خودت زيبا مشمار . 22 لا تضعنّ مالك فى غير معروف : دارائيت را در راه غير مشروع خرج و تباه مكن . 23 لا تضعنّ معروفك عند غير معروف : نيكيت را پيش كسى كه نيكو نيست مگذار ( و با بدان خوبى مكن ) . 24 لا تحدّث بما تخاف تكذيبه : سخنى كه