بگاه يورش آوردن مرگ ها اميدها و آرزوها رسوا مى گردند . 11 عند تصحيح الضّمائر يبدو غلّ السّرائر : به كار درست كردن انديشه‌ها كين توزيها و بد انديشيها آشكار مى گردند . 12 عند تحقّق الأخلاص تستنير الضّمآئر هنگامى كه پاكدامين تحقّق پيدا كند درونها تابناك گردند 13 عند تظاهر النّعم تكثر الحسّاد : هنگامى كه نعمتها آشكار شوند رشكبران بسيار گردند . 14 عند الشّدآئد تذهب الأحقاد : بهنگام سختيها كين توزيها از ميان مى روند ( و شخص از خودش به ديگرى نمى تواند بپردازد ) . 15 عند زوال القدرة يتبيّن الصّديق من العدوّ : هنگامى كه توانائى از بين مى رود دوست از دشمن پديدار مى گردند . 16 عند كمال القدرة تظهر فضيلة العفو بهنگامى كه قدرت بسر حدّ كمال رسد فضل و عفو و گذشت ( از گناه ديگران ) پديدار مى گردد ( پروردگارا قدرت تو از همگان فزونتر و گناه من از تمامى بندگان تو افزونتر است بحقّ محمّد و آل محمّد از سر تقصيرات ما در گذر و بلطفت ببخشاى ) . 17 عند نزول المصائب و تعاقب النّوآئب تظهر فضيلة الصّبر : گاهى كه مصيبتها فرود آيند و گرفتاريها بدنبال هم برسند فضيلت صبر و تحمّل پديدار مى گردد . 18 عند تواتر البرّ و الإحسان يتعبّد الحرّ : بهنگامى كه نيكى و خوبى بدنبال هم ( از طرف شخصى به ديگرى ) برسند آزاد مرد بنده مىشود . 19 عند كثرة الأفضال و شدّة الاحتمال تتحقّق الخلالة : بهنگام بسيارى بخششها و سختى تحملّها و بردباريها ( از دوست ) دوستى محقّق مى گردد . 20 عند كثرة العثار و الزّلل تكثر الملامة هنگام بسر در آمدنها و لغزشهاى بسيار سرزنشها ( بر انسان ) بسيار مى گردد . 21 عند معاينة اهوال القيمة تكثر من المفرطين النّدامة : بهنگامى كه افراط كنندگان ( در گنهكارى ) ترسهاى قيامت را بنگرد پشيمانيشان بسيار مى گردد ( لكن ديگر كار را از كار گذشته است ) 22 عند بديهة المقال تختبر عقول الرّجال