كه بسيار منّت گذارد . 1309 العاقل من بذل نداه خردمند كسى است كه خير و عطايش را ببخشد . 1310 الحازم من كفّ أذاه دورانديش كسى است كه دست از آزار مردم بكشد . 1311 إخلاص التّوبة يسقط الحوبة با خلوص نيّت به خدا بازگشتن گناه را از بين مى برد . 1312 إحسان النّيّة يوجب المثوبة حسن نيّت لازم مى دارد ثواب و پاداش نيكو را . 1313 الحصر خير من الهذر نتوان گفتن از هذيان و بيهوده گفتن خوشتر است . 1314 الهذر مقرّب من الغير هذيان و هرزه درائى شخص را برسوائى نزديك مىكند . 1315 الحصر يضعف الحجّة درماندگى در تكلّم باعث سستى و ناتوانى دليل و برهان مىشود 1316 الهذر يأتي على المهجة ژاژخواهى بر جان زيان مى زند 1317 الحسود غضبان على القدر رشكبر بر مقدّرات خدا خشمگين است . 1318 المخاطر متهجّم على الغرر آنكه خويش را بمخاطرات مى افكند بر چيزهاى فريبنده هجوم مىكند . 1319 ألغنىّ من استغنى بالقناعة توانگر كسى است كه بواسطهء قناعت توانگر شود . 1320 العزيز من اعتزّ بالطّاعة ارجمند كسى است كه بواسطهء بندگى خدا عزيز و ارجمند باشد . 1321 الأباطيل موقعة فى الأضاليل ناحقها و باطلها در گمراهيها واقع مى گرداند ( و حق همواره با اهل ايمان و هدايت ملازم است ) . 1322 البخيل متحجّج بالمعاذير و التّعاليل بخيل هماره بعذرها و علتها ( ى بى جا و بيهوده ) بهانه مى آورد . 1323 العقل زيّن لمن رزقه خرد براى شخص خردمند زيبائى و آرايشى است . 1324 العلم رشد لمن عمل به دانش براى كسى كه آن را به كار بندد رشد و هدايت است . 1325 الفكر فى غير الحكمة هوس در غير حكمت الهى انديشيدن هوا و هوس است . 1326 ألصّمت به غير تفكّر خرس بدون انديشه خاموش نشستن گنگى و لالى است ( فلذا خاموشى مردان حق هميشه توام با انديشه و آيات الهى است ) . 1327 الخلق المحمود من ثمار العقل خوى خوش از ميوه‌هاى بوستان خرد است .