1328 الخلق المذموم من ثمار الجهل خوى زشت از ميوه‌هاى خارستان بيخردى است . 1329 أللّسان ميزان الإنسان زبان ترازوى سنجش انسانيّت است . 1330 العاقل من اتّعظ بغيره خردمند كسى است كه از ديگران پند آموزد . 1331 الجاهل من انخدع لهواه و غروره نادان كسى است كه براى آرزو و هوايش فريب بخورد . 1332 المغبوط من قوى يقينه غبطه خورده شده كسى است كه يقينش به خدا قوى باشد . 1333 المغبون من فسد دينه زيانكار كسى است كه دينش تباه شده باشد . 1334 المؤمن منيب مستغفر توّاب مؤمن روى آورنده باز گردنده آمرزش جوينده از خدا است . 1335 المنافق مكوّر مضرّ مرتاب منافق مكر كنندهء زيان زننده بد گمان است . 1336 أصاب متأنّ أو كاد نرم رفتار رسنده يا نزديك به رسيدن است . 1337 أخطأ مستعجل أو كاد تندرو بخطا افتاده يا آنكه نزديك است كه بخطا افتد 1338 العقل فى الغربة قربة خردمندى در غريبى خويشى و نزديكى است . 1339 الحمق فى الوطن غربة ابلهى در وطن غربت و بيگانگى است . 1340 ألسّعيد من أخلص الطّاعة نيكبخت كسى است كه طاعتش پاك براى خدا باشد . 1341 ألغنىّ من اثر القناعة توانگر كسى است كه قناعت را براى خود بگزيند . 1342 ألدّين يصدّ عن المحارم دين انسان را از ارتكاب محرمات باز مى دارد . 1343 الكرم تحمّل أعباء المغارم بخشش يار تاوانها را بدوش كشيدن است . 1344 المروءة تحثّ على المكارم مردانگى انسان را بر نيكوكاريها بر مى انگيزد . 1345 ألنّصيحة من أخلاق الكرام اندرز دادن از خوهاى جوانمردان است . 1346 ألغشّ من أخلاق اللّئام و دغلكارى از خوهاى ناكسان است . 1347 ألشّكر ترجمان النّيّة و لسان الطّويّة : سپاس گذارى آهنگ دل و زبان راز درون است .