آراستن است . 38 رأس الكفر الخيانة : ريشهء كفر ( و بدگمانى به خدا ) خيانت كردن است . 39 رأس الأيمان الأمانة : ريشهء مسلمانى امانت داشتن است . 40 رأس القناعة الرّضا : ريشهء قناعت ( به آن چه مى رسد ) خورسند بودن است . 41 رأس الأفات التوّلهّ بالدّنيا : ريشهء تباهيها و آفتها دل به دنيا سپردن است . 42 رأس الإسلام لزوم الصّدق : ريشهء مسلمانى راستى را يار و همراه بودن است . 43 رأس السّياسة استعمال الرّفق : ريشهء سياستمدارى هموارى و نرمى را به كار بردن است . 44 رأس العلم التمييز بين الأخلاق و إظهار محمودها و قمع مذمومها : ريشهء علم و دانش جدائى افكندن ميان خوها ( ى نيك از بد ) است و ستوده‌اش را هويدا ساختن و ناستوده‌اش را ريشه بر كندن . ( الفصل الخامس و الثلثون ) حرف الراء بلفظ رب ممّا ورد من حكم أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام فى حرف الرّاء بلفظ ربّ قال عليه السّلام ( فصل سى و پنجم ) از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام در حرف راء بلفظ ربّ آن حضرت عليه السّلام فرمودند 1 ربّ واثق خجل : بسا اطمينان دارندهء كه شرمسار است 2 ربّ آمن وجل : بسا ايمنى كه ترسان است . 3 ربّ ساع لقاعد : بسا كوشش كننده كه براى نشسته مى دود . 4 ربّ ساهر لراقد : بسا بيدارى كه براى خواب مى كوشد . 5 ربّ كلام كلّام : بسا سخنى كه بسيار بسيار خسته كننده است . 6 ربّ كلام كالحسام : بسا سخنى كه همچون تيغ تيز كارگر است . 7 ربّ عادل جائر : بسا شخص دادگرى كه ( در معنى ) ستمكار است . 8 ربّ رابح خاسر : بسا سود برنده ( از دنيا ) كه زيانكار است .