در سخن زياد روى كنى زيرا كه اين كار آنچه از عيوب تو كه پنهان است آشكار مى سازد و آنچه كه از دشمنانت ساكن بوده است به حركت در مى آورد . 90 إيّاك و كثرة الوله بالنّساء و الاغترار بلذّات الدّنيا فإنّ الوله بالنّساء ممتحن و الغرىّ باللّذات ممتهن : بر تو باد بدورى از بسيار زنان را دل سپردن و با آنان در آميختن و بلذّات جهان فريب خوردن زيرا آن كس كه با زنان بسيار در آميزد برنج گرفتار و آنكه فريب لذّتهاى جهان را بخورد بيچاره و خوار است . 91 إيّاك و ما يستهجن من الكلام فإنهّ يحبس عليك اللّئام و ينفّر عنك الكرام : بر تو باد بدورى از سخن زشت و بيهوده گفتن كه اين كار پستان و ناكسان را به تو مى بندد و نيكان را از تو دور مى سازد . 92 إيّاك و الوقوع فى الشّبهات و الولوع بالشّهوات فإنّهما يقتادانك إلى الوقوع فى الحرام و ركوب كثير من الأثام : بر تو باد بدورى از در افتادن در شبهه‌ها و دل باختن بآرزوها زيرا كه اين دو تا تو را بسوى در افتادن در حرام و ارتكاب بسيارى از گناهان و آثام مى كشانند 93 إيّاك أن تستسهل ركوب المعاصى فإنّها تكسوك فى الدّنيا ذلّة و تكسبك فى الاخرة سخط اللّه : بر تو باد بدورى از اين كه ارتكاب گناهان را آسان گيرى كه اين كار در دنيا لباس خوارى را به تو مى پوشاند و در آخرت خشم خدا را برايت فراهم مى سازد . 94 إيّاك أن تجعل مركبك لسانك فى غيبة إخوانك أو تقول ما يصير عليك حجّة و فى الإسائة إليك علّة : بر تو باد بدورى از اين كه زبانت را در بد گوئى از برادرانت بهنگام غيبت آنان است سواريت قرار دهى يا چيزى گوئى كه بزيان خودت برايت دليلى باشد و سبب شود كه با تو بدى شود ( گفته تو را مدرك قرار داده بآزارت بر خيزند ) . 95 إيّاك و ما قلّ إنكاره و إن كثر منك اعتذاره فما كلّ قائل نكرا يمكنك أن توسعه عذرا بر تو باد بدورى از گفتارى كه ( زشت باشد و ) انكارش اندك باشد اگر چه ترا عذر خواهى از آن بسيار باشد زيرا چه بسا كسى كه منكر بداند آن را كه آن شخص گنجايش عذر خواهى را ندارد . 96 إيّاك و كلّ عمل ينفّر عنك حرّا أو يذلّ