لك قدرا أو يجلب عليك شرّا أو تحمل به إلى القيمة وزرا : بر تو باد بدورى از هر كارى كه آزاده مردى را از تو برنجاند يا رتبه و پايه‌ات را فرو كاهد و يا شرّى را بسوى تو بكشاند و يا بردارى تو بسبب آن بقيامت سنگينى گناه را . 97 إيّاك و ما يسخط ربّك و يوحش النّاس منك فمن أسخط ربهّ تعرّض للمنيّة و من أوحش النّاس تبرّء من الحرّيّة : بر تو باد بدورى از چيزى كه پروردگارت را بخشم آرد و مردم را از تو بر ماند زيرا هر كس خدايش را بخشم آرد خود را در معرض مرگ ( هميشگى كه دوزخ است ) در آورده و هر كس مردم را بترساند از آزادگى جدا گردد ( و در صف اراذل و اوباش قلم رود ) . 98 إيّاك و خبث الطّويّة و افساد النّيّة و ركوب الدّنيّة و غرور الأمنيّة : بر تو باد بدورى از زشتى درون و نيّت ناپاك و ارتكاب و سوارى بر مركب پستى و فريب خوردن از آرزو 99 إيّاك و الاستئثار بما للنّاس فيه أسوة و التّغابى عمّا وضح للنّاظرين فإنهّ مأخوذ منك لغيرك : بر تو باد بدورى از تنها بودن و اختصاص به خود دادن آنچه را كه همه مردم در آن بهره مساوى دارند و خود را به بيخبرى زدن از آنچه كه آشكار گرديده است براى بينندگان زيرا كه آن گرفته شده است از تو و به ديگرى داده شود . و شايد ( و اللّه العالم ) مراد آن باشد كه چيزهائى را كه همگانى است چون آبهائى كه ملك شخص معيّن نباشد ، و هيمه ، و علف صحرا هيچگاه اختصاص به خود مده و ديگران را از بهره بردارى از آن محروم نگردان ، و همچنين ناديده نه انگار نعمتهاى حضرت حق را كه بر همه آشكار گرديده شده است بلكه از انها حدّاكثر استفاده را در باره مردم بكن زيرا كه هيچيك از اينها براى تو بر قرار نخواهد ماند بلكه بستانده شود از تو و به ديگرى مى رسد . 100 إيّاك و مودّة الأحمق فإنهّ يضرّك من حيث يرى أنهّ ينفعك و يسوئك و هو يرى أنهّ يسرّك : بر تو باد بدورى از دوستى با ابله زيرا كه او به تو زيان خواهد زد در حالى كه گمانش آنست كه او به تو بهره مى رساند و ناخوش آيند تو را بجا مى آورد در حالى كه بگمانش تو را شادمان مى سازد 101 إيّاك أن تستخفّ بالعلماء فإنّ ذلك يزرى بك و يسى ء الظّنّ بك و المخيّلة فيك : بر تو باد بدورى از اين كه دانشمندان را سبك شمارى زيرا كه اين كار تو را عيبناك مى سازد .