82 إيّاك و ملابسة الشّرّ فإنّك تنيله نفسك قبل عدوّك و تهلك به دينك قبل ايصاله إلى غيرك : بر تو باد بدورى از اين كه لباس بدى را بپوشى ( و در صدد آزار ديگران برائى ) زيرا كه آن را پيش از دشمنت بخودت مى رسانى و پيش از آنكه به ديگرى برسد دين خودت را تباه ميكنى . 83 إيّاك أن تثنى على أحد بما ليس فيه فإنّ فعله يصدق عن وصفه و يكذّبك : بر تو باد بدورى از اين كه كسى را به چيزى كه در او نيست بستائى زيرا كردار آن شخص راست گويد از صفت و تكذيب ستايش بيجاى تو را مىكند . 84 إيّاك و طول الأمل فكم من مغرور افتتن به طول أمله و أفسد عمله و قطع أجله فلا أمله أدرك و لا ما فاته استدرك : بر تو باد بدورى از آرزوى دراز داشتن اى بسا فريب خورده كه بواسطهء درازى آرزويش عملش تباه گرديد و اجلش بسر رسيد بعدا نه بآرزويش دست يافت نه آنچه از دست داده بود به دستش رسيد . 85 إيّاك و مساماة اللّه سبحانه فى عظمته فإنّ اللّه تعالى يذلّ كلّ جبّار و يهين كلّ مختال بر تو باد بدورى از اين كه با خداوند بزرگ در بزرگيش مقابله و برابرى كنى زيرا كه خداوند تعالى گردن هر گردنكشى را مى شكند و هر متكبّر خودخواهى را به خاك خوارى مى افكند 86 إيّاك و الغفلة و الاغترار بالمهلة فإنّ الغفلة تفسد الأعمال و الاجال تقطع الآمال : بر تو باد بدورى از غرور و غفلت بدوران روزگار زيرا كه غفلت اعمال را فاسد مى سازد و دوران روزگار آمال را قطع مى نمايد . 87 إيّاك و القحة فإنّها تحدوك على ركوب القبائح و التّهجّم على السّيّئات : بر تو باد بدورى از بى شرمى خالص كه آن تو را بسوى ارتكاب زشتيها و هجوم بر گناهان مى كشاند و ميراند . 88 إيّاك و البغى فإنّ الباغى يعجّل اللّه له النّقمة و يحلّ به المثلات : بر تو باد بدورى از ستمكارى زيرا كه خداوند شخص ستمگر را بتندى به طرف كيفر و عذاب مى كشد و فرود مياورد بر او عقوبتها را . 89 إيّاك و فضول الكلام فإنهّ يظهر من عيوبك ما بطن و يحرّك عليك من أعدائك ما سكن : بر تو باد بدورى از اين كه