اين قصيده فريده را كه حاوى نزديك يك صد و چهل حديث شريف كه متفق عليه فرق اسلامى است در 13 رجب سال 1376 قمرى كه كشور اسلامى پاكستان بمناسبت يكهزار و سيصدمين سال ميلاد مولا حضرت امير المؤمنين عليه السّلام جشنى بسيار مفصّل بر پا كرده و از بزرگان و دانشمندان جهان مخصوصا ايران دعوت كرده بود سروده‌ام و اكنون كه كتاب شريف غرر الحكم براى مرتبهء دوّم چاپ مى گردد براى روشنى چشم و مزيد سرور شيعيان حضرت مرتضى على عليه السّلام ضميمه و زينت بخش كتاب مى گردد شبى بروشنى از صبح وصل روشنتر * شبى ز لطف و طراوت هواش جان پرور شبى ز رحمت حق باب آسمانها باز * شبى ز جملهء شبهاى سال نيكوتر شبى زمين همه روشن ز روشنى نجوم * شبى زمانه منوّر ز نور روى قمر هزار و سيصد و هفتاد و شش ز هجرت بود * هزار و سيصدمين سال مولد حيدر شنيدم آنكه گرفته است جشن پاكستان * برفته از همهء شيعيان در آن كشور به من چه گفت خرد گفت ملك ايران را * حريم آل نبى خواند حضرت جعفر تو اى ( فرزدق ) دوران و ( دعبل ) ايّام * تو اى ( كميت ) زمان ( خميرىّ ) نام آور بدان دهان و لب پر ز لعل از چه خموش * ز مهر حيدر صفدر دلت تهى است مگر چرا نپاشى بر فرق هفت گردون گنج * چرا نسازى بر خلق بخش درّ و گهر چو اين ز عقل شنيدم ز جاى برجستم * كه از مديحه كنم كام خلق پر ز شكر به شرط آنكه نيارم مگر حديث صحيح * كه هر دو فرقهء اسلام داردش باور على است آنكه پسر عمّ مصطفى بوده است * على است آنكه برادر بود به پيغمبر على است آنكه تولّد شده بخانهء حق * على است آنكه بود خانه‌زادهء داور بجز على گه زادن كه خواند قرآن را * بكودكى كه خدا را شده ستايشگر كدام كودك غير از على بگهواره * قماط خود بدريده بدامن مادر