( نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 47 ) . ابن قتيبه ( غريب الحديث ) ، ابن ابى الحديد ( ج 1 ، ص 52 ) ، كلينى ( اصول - كافى ، ص 13 ) ، شيخ مفيد ( ارشاد ، ص 135 ) . 11 - كلام هيجدهم : آن گاه كه امام ( ع ) بر منبر كوفه سخن مى گفت به جايى رسيد كه اشعب بن قيس بدان اعتراض كرد و گفت - اين كه گفتى - عليه تو است ، نه به سود تو . امام ( ع ) چشم به طرف او نيم باز نموده گفت : « ما يدريك ما على ممالى عليك لعنة اللّه و لعنة اللاعنين . . . » ( 1 ) إلخ . . . ابو الفرج على بن حسين قرشى اصفهانى ، ( فوت 356 ه . ق 967 م ) در ( الاغانى ، ج 18 ، ص 159 ) . اين خطبه را نقل كرده است . 12 - خطبهء بيستم كه بخشى از خطبهء 162 است : « فان الغاية امامكم ، و ان وراءكم الساعة تحدوكم ، تحففوا تلحقوا ، فانما تنتظر بأولكم آخركم » ( 2 ) إلخ . . . ( نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 54 و ج 2 ، ص 97 ) . ( طبرى ، تاريخ ، ج 5 ، ص 157 ) . 13 - خطبهء بيست و يكم : « الاوان الشيطان قد ذمر حزبه ، و استجلب جلبه ليعود الجور الى اوطانه و يرجع - الباطل الى نصابه . . . » ( 3 ) إلخ ( نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 55 ) . شيخ مفيد ( ارشاد ، ص 146 ) ، شيخ الطايفه ( الامالى ، ص 106 ) ، شيخ -

--> ( 1 ) تو چه دانى كه چه چيز به زيان و چه چيز بر له من است بر تو باد لعنت خدا و لعنت همهء لعن كنندگان . . . ( 2 ) انتها و غايت امر از جلو شما مى آيد ( در جلو شما است ) و قيامت و مرگ در پس شما است . سبكبار شويد تا به مقصود برسيد به پيش ، رفتگان شما منتظرند تا پس آيندان شما برسند . ( 3 ) آگاه باشيد ، شيطان سپاهيان خويش را بر انگيخته و گروهش را گرد آورده تا جور و ستم را به جاى خود باز گرداند و باطل را به اصل خود رجوع دهد .