2 - شرح شيخ ابو الحسن ( يا حسن ) ابو القاسم زيد بن محمد بن على بيهقى نيشابورى معروف به « فريد خراسان » ( فوت 565 ه . ق 1169 م ) به نام « معارج نهج البلاغه » ( 1 ) وى افقه فقهاى زمان خود و سر آمد متكلمين و استاد ابن شهر آشوب مازندرانى ( فوت 588 ه . ق 1192 م ) مؤلف « مناقب آل ابو طالب » بوده است . نسخه‌اى از اين شرح نزد شيخ محمد صالح بن شيخ احمد آل طعان قطيفى بحرينى است و نشانگر آن است كه شارح مذكور در سال ( 516 ه . ق 1122 م ) نهج البلاغه را بر حسين بن يعقوب قرائت كرده است و يعقوب آن را بر شيخ جعفر و شيخ جعفر بر شريف رضى قرائت كرده است و آن را استجازه نموده است كه اين خود دليل و مؤيد ديگرى بر صحت انتساب « نهج البلاغه » به شريف رضى مى باشد . 3 - شرح ابن ابى الحديد معتزلى ( فوت 655 ه . ق 1257 م ) ، اين شرح ارزنده مكرر در ايران و مصر چاپ شده است و شارح علاوه بر اين كه شرح مبسوطى از زندگانى شريف رضى ارائه داده است ، تأليف متن را به شريف رضى نسبت داده و به تكرار نام وى را ذكر مىكند ( 2 ) . 4 - شرح ابن ميثم بحرانى ( فوت 679 ه . ق 1280 م ) ( 3 ) . اين شرح در ايران چاپ شد و شارح ، متن آن را از تأليفات شريف رضى مىداند . جز آنچه گفته شد ، شرحهاى ديگرى هست كه شارحان آنها نيز نهج البلاغه را از تأليفات شريف رضى دانسته‌اند و اگر جز اين مى بود جواهر كلام در فهرست خود به اين مطلب اشاره مى نمود . 5 - شرح قطب الدين ابو الحسين سعيد بن هبة اللّه بن الحسن راوندى ( متوفى 573 ه . ق 1177 م ) معروف به « منهاج البراعة » . مؤلفان : روضات الجنات ( ص 301 ) ، كشف الحجب ( 365 ) از آن ياد كرده‌اند و نسخه‌اى از آن در كتابخانهء ملى ايران

--> ( 1 ) ر ك به : كتابشناسى ذيل : معارج نهج البلاغه . ( 2 ) ر ك به : كتابشناسى ذيل شرح ابن ابى الحديد . ( 3 ) ر ك به : كتابشناسى ذيل شرح ابن ميثم .