« اعتقاد » ، وابن حمزه در كتاب « هادى الى النجاة » وابن محقق الشيخ على « 1 » در كتاب « عمدة المقال » ، و از علماء عامه طيّبى در « شرح مشكوة » ، و همچنين سيمرى ، وسيوطى ، وابوبكر فارسى وغيرهم ، و بعضى از ايشان نقل نموده‌اند كه بطلان طريقهء صوفيّه مذهب مالك وشافعى واحمدحنبل و غير ايشان از ائمهء عامّه است « 2 » . حقير گويد كه : همين شيخ مفيدى « 3 » كه رد بر اينها نوشته است ، عماد مذهب شيعه است وشيخ اين طايفهء ناجيه وتوقيعاتى از صاحب الامر عليه السلام به‌جهت او در غيبت صغرى آمده ، هرگاه مطلع بر آنها شوى فىالجمله از قدر ومنزلت او نزد خدا وائمهء هدى اطلاع به هم مىرسانى ومىيابى كه آن طريقه و عقيده كه داشته حق بوده است ، ومخالف آن باطل . از جملهء توقيعات چنان كه طبرسى و ديگران نقل نموده‌اند اين توقيع است كه درآن حضرت صاحب الامر عليه السلام او را برادر خوانده است وفرموده : للأخ السّديد والولى الرشيد الشيخ المفيد أبى عبداللَّه

--> ( 1 ) - / وى شيخ حسن پسر شيخ على كركى محقق ثانى ونام كتابش « عمدةالمقال‌فىكفر اهل الضلال » است ( 2 ) - / السهام المارقة : 21 ( مخطوط ) ( 3 ) - / شيخ مفيد استاد سيّد مرتضى وسيّد رضى - / مؤلف نهج‌البلاغه - / وشيخ‌طوسى ، متوفاى سال 413