و روايت شده از حفص بن سليمان كه گفت : شنيدم مهدى را كه مىگفت كه : اقرار كرد نزد من مردى از زنادقه كه چهارصد حديث دروغ وضع كرده است ، الى غير ذلك من الأخبار الّتى يطول ذكرها . و چون اين مطلب واضح شد ، پس معتمد از اخبار و صحيح از آثار ، همان است كه مضمونش مشهور و معمول به باشد ميان فقهاى اخيار خصوصاً قدماى ابرار ، كه وسايطند ميان ما وائمهء اطهار ، كه متكفّلين ايتام ايشانند ، و اين كه هر حديثى را كه اصحاب ما خصوصاً قدما ، از مضمون آن اعراض فرموده باشند ، پس آن حديث مردود و غير مقبول است ، و در غايت ضعف وفضاحت ، هر چند به حسب ظاهر نسبت به سند در غايت قوّت باشد ، و به حسب دلالت در نهايت ظهور وصراحت ، پس بايد آنها را حمل نمود بر آنكه دروغ وموضوعند بر ائمهء هدى ، يا مأوّل ومحمولند بر تجوّز وتشبيه ، يا بر تقيّه ، واتّقاء ، بنابرين اخبار مذكوره - بعد از تسليم اسناد - آنها محمولند بر تقيّه واتقا ، يا بر مجاز واستعاره ، مانند آيات مذكوره ، و ساير آيات دالّه بر جسميت وجبريّت خدا ، وعدم عصمت وثبوت غلط وخطا از پيغمبران وائمّهء هُدى . بعلاوه آنكه اكثر اخبار مذكوره دروغ و از موضوعات ومجعولات صوفيان است وآثار وضع وكذب بر آنها ظاهر و نمايان است .