از آن جمله احاديث دالّه بر جسميّت خدا ورؤيت آن به ديده‌ها ، وخنديدن او به نواجذها ، و در احسن صورت و امثال آن همه از طريق سنّيان وصوفيان است نه شيعيان ومؤمنان ، و بر تقدير صحّت آنها تأويل وحملش بر مجاز وتشبيه واستعاره لازم است . وحديث « خلق آدم على صورته « 1 » » نظر به اقربيّت مرجع ضمير ، معنيش آن است كه : آفريد آدم را بر صورت آدم ، يعنى : بر صورتى كه لايق او بود از تناسب اعضاء واستقامت قامت وحسن صورت واستجماع انواع حكمت . وحديث ترمذى نيز از طريق اهل سنّت است وشيعه از آن خبر ندارد ، وحديث بر عرش نشستن و به قدر چهار انگشت كم يا زياد بودن ، و زخم خوردن خدا ، ونجات نمرود ، وصلح يزيد با سيّد الشّهدا ، ومجعول علاء الدّوله بر حضرت صادق همگى هرزه وپوچ است ، و ظاهر است كه تمامى از طريق اهل سنّت است . وحديث صحيفة الرّضا مجعول است و در آن نيست ، چنان كه جمعى ديده‌اند وفرموده‌اند ، وحديث ميبدى سنّى شافعى از قبيل نقلهاى ديگران پوچ وهرزه است . وفاضل احمد بن عبد الحليم بن عبد السلام ابن تيميّه

--> ( 1 ) - صحيح مسلم : 4 / 2183 حديث 28 ، توحيد صدوق : 152 حديث 10 و 11