كه ملك منّان در اوايل سورهء آل عمران فرموده : ( هُوَ الّذِى انْزَلَ عَلَيْكَ الكِتابَ مِنْهُ اياتٌ مُحْكَماتٌ « 1 » ) تا آخر آيهء شريفه ، كه خلاصهء مضامين منيفه‌اش آن است كه حق تعالى فرو فرستاده است بر تو قرآن را كه از جملهء آن آياتى است محكمات ، كه شكّى و شبهه درمعنى ومراد از آن نيست ، و آن آيات امّ الكتاب است ، و آيات ديگر در قرآن هست كه متشابهات است ، كه معنى ومراد از آن درست معلوم نيست به سبب اجمال در معانى الفاظش ، مانند الفاظ مشتركه بدون قراين معيّنه ، يا غير ثابت الحقيقه ، يا به اعتبار مخالفت ظواهرش با ادلّهء معيّنهء عقليّه ، يا براهين قطعيهء كلاميّه ، يا مخالف ضرورت مذهب ، يا دين يا اجماع كل مسلمين ، يا خصوص امام مبين ، پس آن كسانى كه در دلهاى آنها انحرافى از حق وميلى به باطل هست فى الحقيقه منافقند ، يادرراه تحصيل حق‌كوتاهىنموده ، ودرست مجاهده بانفس امّارة بالسّوء ، ننموده‌اند ، پس پيروى مىنمايند متشابهات قرآن را ، و به هر معنى كه خواهش نفس به آن مايل است بر مىگردانند ، چنان كه بسيارى از ملاحده ؛ از كراميه وزنادقه وحشويّه درين ميدان در اغواء و اضلال مؤمنان ممّد و معين شيطان گشته‌اند ، ومتشبِّث به ذيول آيات وروايات متشابهه

--> ( 1 ) - آل عمران : 6 .