بدانند كه در دين ما فراخى است ، وتنگى نيست « 1 » » . و در ترجمهء رفد گفته است كه : بنى ارفده طايفه‌اى هستند از اهل حبشه كه رقّاصى مىكنند تمام شد ، كلام جوهرى « 2 » . ونظر به امثال اين اخبار غالب اهل سنّت و جميع صوفيّه ، دف زدن ورقصيدن ونى نواختن را ، حلال بلكه سنت مىدانند ، حتّى آنكه علما وصلحا و پيش نمازان اهل سنّت خود را از اين فيض محروم نمىدارند ، و از جهت دفع شناعت ورسوائى ، آن را به عنوان تعقيب نماز ، ومجلس ذكر خدا به عمل مىآورند ، ونظر به مضمون « الميسور لا يسقط بالمعسور » گاهى به رقص آستين وشكستن انگشت اكتفا مىنمايند ، و به اين وسيله محرّمات ديگر نيز به جا مىآورند مانند غنا وزمزمه وتعشّق با امردان ، و خود را در آن وقت صوفىِ خدا مىنامند . [ پاسخ به شبهات صوفيّه ] وامّا جواب اين شبهات بر سبيل اجمال ، پس آن است

--> ( 1 ) - صحاح جوهرى : 2 / 476 . ( 2 ) - صحاح جوهرى : 4 / 1697 .