هفتاد هزار ملك كه بر روى او زنند ، ومحشور شود صاحب غنا وخوانندگى كور وكر وگنگ ، ومحشور شود زانى و صاحب نى ، و صاحب دف به همين طريق « 1 » » . ومروى است كه : « دلهاى عاشقان دلهائى است كه خالى شده است از محبّت خدا ، پس مبتلا ساخته است خدا آنها را به محبت غير خود « 2 » » . و گذشت كه : حديث « من عشق » را تا آخر روايت كرده است خطيب بغدادى سنّى در مسند خود از عايشه ، وابن الماجشون ، ودارمى ، ودارقطنى وجمعى ديگر از سنّيان از ابن عبّاس هردو از پيغمبر ، ونيز گذشت كه جمعى كثير از اعيان سنّيان نيز تصريح نموده‌اند كه حديث مذكور موضوع ودروغ است . و امّا غنا وخوانندگى پس در حرمت آن ميان علماى شيعه خلافى نيست ، وشيخ طوسى « 3 » وعلّامه « 4 » وابن ادريس « 5 » وجمعى كثير از علما نقل‌اجماع برحرمتش نموده‌اند « 6 » ، و در نزد اهل‌سنّت خلاف است ، واكثر ايشان نيز حرام مىدانند « 7 » ،

--> ( 1 ) - جامع الاخبار : 180 / باب 115 . ( 2 ) - امالى صدوق : 531 / حديث 3 ، علل الشرايع : 140 / حديث 1 . ( 3 ) - النهاية ونكتها : 2 / 99 . ( 4 ) - منتهى المطلب : 2 / 1011 . ( 5 ) - سرائر : 2 / 215 . ( 6 ) - مختلف الشيعة : 342 . ( 7 ) - مغنى ابن قدامة : 10 / 173 - 175 .