بميرد . وفاضل حكيم ملا صدراى شيرازى تقليد نووى نموده ، بلكه نغمه در طنبور را افزوده وتجويز وتحسين معانقه وملامسه وتقبيل و دخول ولواطه به معشوق نموده ، وردّاً على الشّرع الشّريف از براى اين فعل خبيث سخيف فوايد عظيمه حِكميّه بر آن مرتّب ساخته ، پس در اواخر مجلّد چهارم اسفارش چنين گفته كه : اين فصلى است در بيان عشق بازى جوانان با امردان گلرخان ، بدانكه ! اختلاف كرده‌اند در اين عشق ، در ماهيّت آن و اين كه خوب است يا بد ، وممدوح است يا مذموم ، پس بعضى از حكما آن را مذمّت كرده‌اند و از خصال رذيله شمرده‌اند و از كار هرزه كاران وبىكاران دانسته‌اند . وجمعى ديگر گفته‌اند كه : از جملهء فضايل نفسانيه است ، ومدح آن ومحاسن عاشقان وشرف غايت آن را بيان فرموده‌اند . وبرخى توقّف نموده‌اند ، وواقف بر ماهيت ومحلَلَ و اسباب وغاياتش نگشته‌اند ، وطائفه‌اى از امراض نفسانى دانسته‌اند ، وجماعتى آن را جنون الهى گفته « 1 » . و بعضى گفته‌اند كه : عشق هوا وخواهشى است در

--> ( 1 ) - اسفار : 7 / 171 .