محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 179

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

مردوده است تعشّق ايشان با امردان گلرخان ، وفتح باب اين نوع فسق‌وعصيان ازبراى فسّاق ولوطيان ، ومتمسك شده‌اند به حديث موضوع مجعول به تصريح جمعى اعلام واعيان سنّيان مروى ، [ است ] از طريق سنّيان از عايشه وابن‌عبّاس از اشرف عالميان صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم كه فرمود : « من عشق فعفّ فكتمَ فماتَ ماتَ شهيداً » يعنى : هر كه عاشق شودپس عفّت ورزدواظهار نكند تابميرد شهيدمرده باشد « 1 » . و به اين سبب اهل سنّت قتيل عشق را شهيد مىدانند . و در كتاب ديوان الصّبابه از رافعى شافعى شارح وجيز نقل كرده است كه او شهيد عشق را از جملهء شهدا شمرده است « 2 » . وصفدى شافعى گفته است كه : شنيدم از بعضىكه نور الدّين شهيد را شهيد گفته‌اند به سبب آنكه با غلامى محبّت به هم رسانيد وعفّت ورزيد وعشق اورا در دل پيچيد تا او را كشت . ومحيى الدّين نووى مطلق گفته و شرط كتمان وعفّت ننموده است بلكه از جملهء شهدائى كه غسل ندارند شمرده است كسىرا كه به عشق مرده باشد وزنى را كه بر سرزاييدن

--> ( 1 ) - تاريخ بغداد : 5 / 156 ، 13 / 184 ، كنز العمال : 3 / 376 . ( 2 ) - فتح العزيز فى شرح الوجيز المطبوع مع المجموع : 5 / 155 .