محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 170

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

فريب نخواهد خورد ، بلكه به فكر صايب خواهد فهميد كه از براى حبّ دنيا اينها را بر خود مىبندند ، اگر خواهى او را امتحان كن كه دعوىاين مىكند كه من‌اسرار غيبى را مىدانم و همه چيز بر من منكشف مىشود وشبى ده بار به عرش مىروم يك مسأله از شكيّات نماز ، يا يك مسألهء مشكل از ميراث و غير آن ، يا يك حديث مشكل از او بپرس ، و اگر آنها را راست مىگويد اينها را بيان كند براى تو ، چنانچه به سند صحيح از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : « علامت كذّاب ودروغ‌گو آن است كه ترا خبر مىدهد به چيزهاى آسمان و زمين ، ومشرق و مغرب و چون از حلال و حرام خدا مسأله از او مىپرسى نمىداند « 1 » » . ومع ذلك هرگاه‌اين جماعت معترف باشندكه كشف با كفر جمع مىشود - چنانچه به جهت كفّار هند كشف را ادّعامىنمايند - پس بر تقديرى كه كشف ايشان واقعىباشد وترا فريب نداده باشند كى دلالت بر خوبى ايشان مىكند ؟ و چند حديثى مناسب مقام ذكر مىشود . [ اخبار وارده در مذمّت حسن بصرى و . . . ] شيخ طبرسى در كتاب احتجاج روايت كرده كه : در

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 340 حديث 8 .