بصره حضرت امير المؤمنين عليه السلام بر حسن بصرى گذشتند واو وضو مىساخت فرمودند كه : وضو را كامل به جاى آور ! حسن گفت : يا امير المؤمنين ديروز جماعتى را كشتى كه شهادتين مىگفتند و وضو را كامل مىساختند ، حضرت فرمود : پس چرا به مدد آنها نيامدى ؟ گفت : واللَّه كه در روز اوّل غسل كردم و حنوط بر خود پاشيدم وسلاح پوشيدم و هيچ شك نداشتم كه تخلّف از عايشه كفر است ، و در عرض راه كسى مرا ندا كرد كه به كجا مىروى برگرد كه هر كه مىكشد ، و هر كه كشته مىشود به جهنّم مىرود ، من ترسان برگشتم و در خانه نشستم ، و در روز دويّم باز به مدد عايشه مهيّا شدم وروانه شدم و در راه همان ندا شنيدم وبرگشتم ، حضرت فرمود : كه راست مىگوئى مىدانى كه آن منادى كه بود ؟ گفت : نه ، فرمود كه : آن برادرت شيطان بود و به توراست گفت كه : قاتل و مقتول لشكر عايشه در جهنّم‌اند « 1 » . ونيز روايت كرده كه : حضرت امير المؤمنين عليه السلام به حسن بصرى خطاب فرمود كه : « در هر امّتى سامرى مىباشد وسامرى اين امّت تويى كه مىگوئى جنگ

--> ( 1 ) - احتجاج طبرسى : 171 .