محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 98

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

اين فرقه اگر چه به صورت اهل صلاح در عالم مىگردند ، اما مفسدانند ، وهميشه منتظراند ، كه شخصى را به دام آورده از راه ببرند ، ليكن در پيش همه كس اظهار اعتقاد خود نكنند ، وهرگاه ببينند كه سفيهى فريب ايشان خورده ، و به غايت معتقدايشان شده ، اندك اندك از عقايد باطلهء خود در كارش كنند ، تا سخن خود را به نفى وجود حضرت واجب الوجود تعالى شانهء رسانند ، واو را مانند خويش ملحد سازند ، و بر او منّتها گذارند ، وگويند ترا ارشاد نموده‌ايم ، وعارف ومحقّق گردانيده‌ايم ، وهادى وراهنماى تو شده‌ايم ، و اگر نتوانند اظهار اعتقاد خود كردن ، در برابر مريدان خود نماز نادرستى كنند ، وبسيار باشد كه از براى فريب دادن احمقان ، و رفع مظنّهء مردمان به مكّه روند ، وخاطرنشان ابلهان كنند كه اعتقاد به نماز و روزه و حج و ساير احكام شرعيّه داريم ، و اين فرقه نيز هر جا بنشينند ، معجزها از خود نقل كنند ، و بيشتر اين گروه خرقه‌هاى پشمينه پوشند ، و از فرقه‌هائى كه به اتّفاق در باطن ملحدان باشند ، وتصوّف را پناه وگريزگاه عقيدهء فاسدهء خود سازند ، يكى اين فرقه‌اند ، وايشان به غايت فريبنده ، وگمراه كننده باشند ، و قتل ايشان واجب باشد « 1 » لعنهم اللَّه تعالى .

--> ( 1 ) حديقه الشيعه 580