محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
فضايح الصوفيه 97
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
ما را عزيز داشته ، و ما را مأمور به دعوت نساخته ، اگر خواهيم خلقرا دعوت وهدايت كنيم ، و اگر نخواهيم نكنيم ، و ما را بر پيغمبران فضيلتى هست ، و آن فضيلت اين است كه مَلَك واسطه است ميان پيغمبران و خدا ، وميان ما و خدا واسطه نيست ، پس از اين جهت نيز ما از پيغمبران افضليم . وطايفهء ولائيّه نيز اين دعوى كنند ، و اين كفر گويند ، و اين فرقه مشاركيه - مانند طائفهء ولائيّه - دعواى امامت كنند وادّعاى احياى اموات نيز كنند ، ليكن بى خانمان بودن را در ولايت شرط ندانند ، و آنها دعوى شركت با خدا كنند ، و اينها دعوى شركت با انبيا كنند ، اين گروه نيز زنديقان وملحدانند ، لعنهم اللَّه تعالى . فرقهء ششم شمراخيّهاند مذهب اين طايفه آن است كه : چون صحبت قايم شود ، وحال در دلها راه يابد ، امر و نهى و ساير امور شرعيّه باطل شود ، و شنيدن سازها وارتكاب ملاهى ومناهى از اكل لقمههاى حرام و غير آن ، جمله حلال گردد ، وگويند كه : زنان وكودكان ما و ديگران ، چون گل وريحانند ، وبوئيدن آنها بر خاص وعام مباح است . بدانكه ! اصل اين طايفه از خوارج بوده ، شمراخيّه نام طايفهاى است از خوارج و اين گروه از آن طايفه بودهاند ، و از آن است كه ايشان را به اين نام مىخوانند .