محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 79

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

پس بدانكه ! اگر چه واضع مذهب صوفيّه أبو هاشم كوفى است - چنان كه اكثر علما نقل كرده‌اند ؛ و آن ملعون ومريدانش ملحد ودهرى بودند - امّا جمعى از متعصّبان سنّى چون بر فضايح وقبايح وفسق ونفاق ابى بكر وعمر وعثمان واقف شدند ، چاره جز آن نديدند كه دست بر آن مذهب زنند وصوفيّه را اعانت و تقويت كنند ، و به جبر قايل شوند تا پردهء دريدهء خلفاى ثلاثه را شايد به اين وجه رفو كنند ، بلكه به روش حلول واتّحاد ووحدت وجود مرتبهء خدائى از براى ايشان وپيروان ايشان ثابت كنند ، ومردمان را به اين وسيله فريب دهند تا زبان طعن بر ايشان را كوتاه سازند ، وايشان را دوست دارند ، وحال آنكه اكثر سنّيان دانسته‌اند كه ايشان در باطن ملحدانند چون به ظاهر با ايشان هم اعتقاد بودند ، در ترويج كيش باطلهء ايشان كوشش تمام كردند طريقهء اين فرقه را در نظر عوام مستحسن نمودند ، واكثرى « 1 » اين طريقه را پيش گرفتند ، وجمعى از طواغيت بنى عبّاس ، وگروهى از اتباع ايشان نيز در رواج دادن اين طايفه كوشيده‌اند ، و با ايشان غايت محبّت ورزيدند ، وايشان را اولياء وابدال واقطاب نام كردند ؛ ومعجزات بسيار برايشان بستند ، و نسبت دانستن غيب به ايشان دادند ، و در اين دو

--> ( 1 ) - يعنى : گروهى .