فائده ديدند : يكى آنكه : مرتبهء حضرات ائمّهء معصومين را در چشم جهّال پست كنند ، ومعجزات ايشان را در نظرها سهل وانمايند ، وگويند كه : معجزه وخوارق عادت دليل بر امامت بلكه بر نبوّت نيز نيست ، ومعراجى كه از براى حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم بعد از گذشتن قريب به شش سال از بعثت و چهل و شش سال از عمر آن حضرت به هم رسيد - با وجود آنكه در كميّتش كه همين يك دفعه بود يا دو دفعه ، و در كيفيّتش كه در خواب بود يا به بيدارى ، و به قالب و روح بود يا به روح تنهائى ، و از آسمانها گذشت ، يا از بيت المقدس نگذشت خلاف است - اين ملاعين از براى مشايخ خود مانند شيخ عبد القادر گيلانى در شبى هفتاد مرتبه معراج جسمانى آسمانى ادّعا مىنمايند ، و همچنين از براى مولوى رومى در شش سالگى كه با كودكان بازى مىنمود ، معراج سماوى جسمانى دعوى نموده‌اند « 1 » . ديگر آنكه : دعواى مكاشفهء ايشان را دليل بر امامت ابى بكر وعمر وعثمان سازند وگويند كه : اين جماعت كه صاحب مكاشفه‌اند به امامت شيوخ ثلاثه قايلند اگر ايشان بر حق نمىبودند مىبايست كه اين گروه - كه غيب دانند - به

--> ( 1 ) - مناقب العارفين : 1 / 74 .